ก่อนจะเดินจากไปอย่างเงียบๆหลี่อี้เฟยที่อยู่ด้านข้างเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เขาเดินเข้ามาหาหลินชีเยี่ยและพูดเบาๆ ว่า“ชีเยี่ย นายจะไปช่วยเขาทำไม? เขาเคยผลักนาย……”“ฉันก็ไม่ได้อยากจะช่วยเขาหรอก ถ้าเป็นฉันคนเดิม คงไม่เข้าไปยุ่งเรื่องชาวบ้านแน่” หลินชีเยี่ยตบบ่าเขา “แต่นี่ฉันกำลังทำงานอยู่นะ…”“ฉันไม่ได้อยากช่วยเขา แต่ในฐานะหน่วยพิทักษ์ราตรี การช่วยชีวิตผู้คนเป็นสิ่งที่ต้องทำ”“เช่นนั้นฉันจำต้องช่วยเขา แต่ก็ไม่ได้ช่วยอย่างสมบูรณ์หรอก”หลี่อี้เฟยผงะ “นั่นมันหมายความว่ายังไง?”หลินชีเยี่ยหันไปมองหลิวหย่วนที่ตกอยู่ในภวังค์ ก่อนจะพูดด้วยแววตาที่ลึกซึ้งว่า“นายคิดว่าด้วยนิสัยแบบนั้น เขาจะยอมแพ้ที่จะจีบหานรั่วรั่วเหรอ?”หลี่อี้เฟยเบิกตากว้าง “นายหมายความว่า……เขายังไม่หมดหวังอีกเหรอ?”“ในฐานะหน่วยพิทักษ์ราตรี ฉันช่วยเขาไว้ครั้งหนึ่งแล้ว” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างใจเย็น “แต่ถ้าเขายังอยากเอาชีวิตไปทิ้งอีก ก็ไม่เกี่ยวกับฉันแล้ว……”“ถึงตอนนั้น ฉันอาจจะยืนปรบมือให้ด้วยซ้ำ”
