ชีเยี่ยแล้วกล่าว“หลินชีเยี่ย อย่าทำแบบนี้ หานรั่วรั่วมีคนที่ชอบแล้ว นายจะมาตอแย…”ยังไม่ทันที่หลิวหย่วนจะพูดจบ หลินชีเยี่ยก็ผลักเขากลับไปที่นั่ง และเอามือปิดปากไว้หานรั่วรั่วใช้เวลาไต่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนว่าเธอจะคิดออกแล้ว ทันใดนั้นแก้มก็แดงระเรื่อ“อืม……อืม แล้ว…?”“เป็นแฟนกับฉันสิ” หลินชีเยี่ยพูดประโยคถัดมาอย่างเป็นธรรมชาติโห!!!แม้ว่าเสียงของหลินชีเยี่ยจะไม่ดัง แต่วาทะนี้กลับทรงพลังมาก ทุกคนในห้องล้วนได้ยินและส่งเสียงโห่ร้องขึ้นมาทันใด!“ว้าว! ไม่นึกเลยว่าหลินชีเยี่ยจะชอบผู้หญิงแบบหานรั่วรั่ว”“ไม่น่าเชื่อเลย!”“แต่อืม… พอดูดีๆ แล้ว หานรั่วรั่วก็น่ารักดีนะ”“แต่หลินชีเยี่ยหล่อกว่าเห็นๆ”“ว้าว! เท่จัง! ชอบมากเลย”“น่าเสียดายจัง ดูหน้าหลิวหย่วนสิ… สุดยอดไปเลย!”“ฉันเห็นด้วย! คบกันเลย! คบกันเลย!”“คบกันเลย!”……ท่ามกลางเสียงโห่ร้อง หานรั่วรั่วก้มหน้าลง เหมือนกำลังจ้องมองปลายเท้าของตัวเอง ใบหน้าแดงก่ำไปจนถึงใบหูครู่ต่อมา เธอจึงตอบด้วยเสียงเบาราวกับเสียงยุง“งั้น……งั้นก็ได้”หลิวหย่วนจ้องมองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อ ในหัวของเขาราวกับมีฟ้าผ่าลงมา!โลกของเขา……พังทลายลงต่อหน้าต่อตาหลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างไร้อารมณ์ “ถ้าอย่างนั้น เย็นนี้เจอกันที่ลานจอดรถ”“ได้……”หลินชีเยี่ยปล่อยมือที่ปิดปากหลิวหย่วนออก ฝ่ายหลังนั่งนิ่งราวกับตุ๊กตา จ้องมองหานรั่วรั่วที่ใบหน้าแดงก่ำด้วยสีหน้าว่างเปล่าหลินชีเยี่ยเหลือบมองเขา
