“นาย! นายอยู่ห้องไหน?! คนที่ถือธงคนเดิมอยู่ไหน?!?” ทันทีที่พิธีเชิญธงจบลง ครูที่รับผิดชอบก็วิ่งหน้าเครียดมาหาหลินชีเยี่ย แล้วซักถามทันทีตอนนี้หลินชีเยี่ยไม่มีเวลามาสนใจอีกฝ่าย เขาเดินเลี่ยงไปทางอื่นทันทีครูที่รับผิดชอบเบิกตากว้าง เขาสอนหนังสือมานานหลายปี ไม่เคยเจอนักเรียนที่ไร้มารยาทแบบนี้มาก่อน!!“หยุดนะ! ครูกำลังคุยกับนายอยู่ แสดงท่าทีแบบนี้ได้ยังไง!! ไม่เชื่อก็ลองดู ฉันจะลากนายไปห้องปกครอง แล้วจะประกาศลงโทษให้ทั้งโรงเรียนรู้!!”เขาคว้าไหล่หลินชีเยี่ยแล้วตะคอกใส่!หลินชีเยี่ยหยุดฝีเท้าค่อยๆ หันกลับมาภายในดวงตาคู่นั้นเปลวเพลิงสีทองพลันลุกโชนขึ้น!ในชั่วขณะนั้น แรงกดดันอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ได้แผ่ปกคลุมหัวใจของครูคนนั้น!ภายใต้สายตาที่จ้องมองอย่างไม่ลดละ เขารู้สึกราวกับว่าตนกำลังจ้องมองไปยังจักรวาลอันกว้างใหญ่ ท่ามกลางความมืดมิดและความไม่รู้ที่ไร้จุดสิ้นสุด เขาก็เป็นเพียงเศษเม็ดทรายเท่านั้นแรงกดดัน!นี่คือแรงกดดันที่อยู่เหนือกว่าระดับชีวิต!เพียงชั่วพริบตา แผ่นหลังของคุณครูก็เปียกโชกไปด้วยเหงื่อเย็น ราวกับว่าร่างกายกำลังจะแตกสลายเปลวเพลิงในดวงตาของหลินชีเยี่ยพลันมลายหาย เหลือเพียงดวงตาสีดำสนิทที่ราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น“เรื่องเมื่อกี้ผมผิดเอง คุณจะประกาศตำหนิผมต่อหน้าทั้งโรงเรียนก็ได้ หรือจะไปร้องเรียนที่ห้องปกครองก็ได้”หลินชีเยี่ยมองครูที่กำลังหายใจหอบถี่ แล้วเอ่ยอย่างใจเย็น“แต่… ร
