ดจิ๋วซ่อนไว้จำนวนสามหมื่นเก้าพันกระบอกสามารถยิงกระสุนยางได้หนึ่งถึงสามหมื่นเก้าพันนัดต่อวินาที แม้ว่าความเร็วของกระสุนจะช้ากว่ากระสุนจริงเล็กน้อยแต่ก็เพียงพอสำหรับระดับของนายในตอนนี้แล้ว”“สิ่งที่นายต้องทำคือเข้าไปข้างใน แล้วใช้การรับรู้ทางจิตและการหยั่งรู้ของนาย หลบกระสุนยางให้ได้มากที่สุด”“หากคำนึงถึงระดับของนายตอนนี้ ให้เริ่มจากห้าสิบนัดต่อวินาทีก่อนแล้วกัน”หลินชีเยี่ยพยักหน้า “ผมเข้าใจแล้ว”ยามผลักประตูเข้าไปในห้อง หลินชีเยี่ยยืนอยู่ตรงกลาง พบรูกระสุนที่เรียงรายอยู่เต็มผนังห้องราวกับรังผึ้ง ความรู้สึกไม่ดีพลันผุดขึ้นมาในใจอีกครั้ง……“เดี๋ยวนะ แล้วทำไมตรงพื้นถึงมีรูกระสุนด้วย? ถ้าโดนจุดที่ไม่ควรโดนจะทำยังไง?” หลินชีเยี่ยเห็นรูกระสุนจำนวนมากอยู่ใต้เท้า พลันรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมา จนใบหน้าเปลี่ยนสี“ในการต่อสู้จริง อันตรายอาจเกิดขึ้นได้จากทุกทิศทาง ไม่มีจุดไหนที่ไม่ควรโดนนะ” เสียงของเวินฉีโม่ดังขึ้นจากสี่ทิศ “ถ้านายพร้อมแล้ว ฉันจะเริ่มเลยนะ”หลินชีเยี่ยค่อยๆ หลับตาลง พลางหายใจเข้าลึกๆ“เริ่มได้”ปิ๊บ-!ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว……ในชั่วขณะที่เสียงสัญญาณดังขึ้น กระสุนยางก็พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางราวกับสายฝนในขอบเขตการรับรู้ของหลินชีเยี่ย ความเร็วสูงมากจนมองไม่ทันด้วยตาเปล่า!หลินชีเยี่ยตอบสนองทันทีที่กระสุนพุ่งออกมา เขาสามารถหลบกระสุนส่วนใหญ่ได้ด้วยการกระโดดถอยหลังสองครั้งติดต่อกัน แต่ก็มีกระสุนอีกชุดให
