ค่ฉากบังหน้า ไม่คิดว่าจะมีลูกค้าจริงๆ”“ชีเยี่ย นายยังไม่เข้าใจอีกเหรอ?” เวินฉีโม่ตบไหล่เขา “เมืองชางหนานนี้ จะว่าใหญ่ก็ไม่ใหญ่ จะว่าเล็กก็ไม่เล็กเรื่องลึกลับก็เกิดขึ้นจริง แต่ก็แค่ปีละห้าหกครั้งเท่านั้นเอง”“นายคิดดูสิ พวกเราอยู่ที่นี่ เวลาไม่มีเรื่องลึกลับให้จัดการ นอกจากฝึกฝนแล้วก็คุยโม้โอ้อวดกัน มันจะน่าเบื่อขนาดไหน?”“เช่นนั้น พวกคุณเลยรับจ้างสืบเรื่องชู้สาวด้วยเหรอ?” หลินชีเยี่ยทำสีหน้าประหลาดใจ “แล้วนั่น… ยังเป็นคุณยายวัยห้าสิบกว่าๆ อีก?”“ปีนี้คุณยายอายุหกสิบแล้ว”“……”“นายคิดดูสิ ปกติรับงานเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่เสี่ยงอันตราย ทั้งมีอะไรทำทั้งได้เงินด้วย ดีจะตาย!”“อย่างนี้นี่เอง……” หลินชีเยี่ยครุ่นคิด “ถ้าอย่างนั้น นอกจากสืบเรื่องชู้สาวแล้ว เรายังมีธุรกิจอื่นอีกไหม?”“มีสิ ธุรกิจเรากว้างขวางมาก กว้างมากๆ เลย!” เวินฉีโม่ตาเป็นประกาย “ช่วยคนปีนต้นไม้เก็บแมวเก็บหมาสอนพิเศษเด็กประถมและมัธยมต้นถึงบ้าน ให้คำปรึกษาด้านกฎหมาย ช่วยเหลือเด็กที่ถูกลักพาตัวไปโดยบังเอิญ บางครั้งก็สวมหน้ากากไปจับโจรปล้นธนาคาร……”“เดี๋ยวก่อน ขอบเขตธุรกิจนี่มันกว้างเกินไปแล้วนะ” หลินชีเยี่ยเบิกตากว้าง “กู้ภัย การศึกษา กฎหมาย เรื่องชู้สาว แม้แต่งานตำรวจพวกคุณก็ยังทำด้วยเหรอ”“นี่มันเรื่องปกติน่ะสิ”“ผมอยากรู้จริงๆ ว่าใครในพวกคุณเรียนจบกฎหมายมา”“เหลิ่งเซวียน ก่อนที่เขาจะเข้าร่วมหน่วยพิทักษ์ราตรี เขาเป็นนิติศาสตรดุษฎีบัณฑิต
