คุณ ถือว่าเป็นโชคดีของผม อู๋เซียงหนานแล้ว”เฉินมู่เหยี่ยถอนหายใจยาว “ในสายตาพวกเขา นายเป็นแค่ผู้ชายที่ยึดติดกับกฎเกณฑ์และข้อบังคับ ครั้งก่อนฉันแอบฟังหงอิงกับเสี่ยวหนานคุยกัน พวกเธอยังบอกเลยว่าชาตินี้นายคงหาภรรยาไม่ได้”“……”“ถ้าพวกเขารู้ว่านายเคยเป็นสมาชิกของหน่วยฝนสีครามที่เลื่องชื่อนั่นล่ะก็ พวกเขาคงตกตะลึงจนหน้าถอดสีแน่นอน”“ผมเป็นแค่คนไร้ค่าที่รอดชีวิตมาได้ ไม่คู่ควรกับชื่อนั้นอีกแล้ว” อู๋เซียงหนานกล่าวด้วยน้ำเสียงสงบ “ตอนนี้ ผมแค่อยากเป็นสมาชิกธรรมดาๆ ของทีม 136 เท่านั้น”เฉินมู่เหยี่ยตบไหล่อู๋เซียงหนานเบาๆ โดยไม่เอื้อนเอ่ยสิ่งใด“คุณคิดยังไงกับเขา?” อู๋เซียงหนานพลันถามขึ้น“อะไรนะ?”“สมาชิกใหม่ หลินชีเยี่ย”“เขาเป็นเด็กที่ดี”“ผมไม่ได้พูดถึงศักยภาพของเขา แต่กำลังพูดถึงนิสัย”“ฉันก็กำลังพูดถึงนิสัยนั่นแหละ”อู๋เซียงหนานหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ “ราชาหน้ากากปีศาจเป็นฝีมือของเขา ถ้าผมเดาไม่ผิด จ้าวคงเฉิงแค่ทำให้มันบาดเจ็บสาหัส แต่ไม่ถึงกับตาย”“มันสำคัญตรงไหน?”“ไม่สำคัญงั้นเหรอ?”เฉินมู่เหยี่ยสบตาอู๋เซียงหนาน เอ่ยอย่างเชื่องช้า “เด็กคนนั้นยินดีที่จะมอบความดีความชอบให้กับจ้าวคงเฉิง นั่นเป็นทางเลือกของเขา ทำไมนายถึงยังยึดติดอยู่อีก?”“นายและอาจ้าวอยู่ด้วยกันมานาน นายไม่รู้หรอกหรือว่าความฝันของเขาคืออะไร?”“การสังหารสิ่งลึกลับขั้นชวนได้ ถือเป็นความดีความชอบอันยิ่งใหญ่! สิ่งนี้จะช่วยให้เด็กคนนั้นม