ราะออกมา “บังเอิญจัง ก่อนที่ฉันจะเข้าหน่วยพิทักษ์ราตรี ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ก็หนังไซไฟมักจะฉายแบบนั้นนี่นา”เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่พร่ามัวด้วยแสงจันทร์ “ถึงแม้จะไม่มีเขตทหาร เครื่องบินและรถถัง แต่หน่วยพิทักษ์ราตรีก็เป็นองค์กรขนาดใหญ่อยู่ดี”“ทำไมที่นี่ถึงมีกันแค่หกคนล่ะ?”“หน่วยพิทักษ์ราตรีไม่เหมือนกับกองกำลังทหาร” เวินฉีโม่ส่ายหัว “ระบบการจัดการแบบรวมศูนย์อย่างเขตทหารที่นายพูดถึง แม้ว่าจะจัดการได้ง่ายและมีประสิทธิภาพ แต่ก็มีข้อบกพร่องร้ายแรง นั่นก็คือความคล่องตัวต่ำเกินไป”“ยกตัวอย่างเช่น วันนี้มีสิ่งมีชีวิตในเทพปกรณัมปรากฏขึ้นในเมืองชางหนาน หลังจากที่ตำรวจท้องถิ่นยืนยันแล้วก็จะส่งข้อมูลไปยังฐานทัพที่ตั้งอยู่ในเมืองหลวง จากนั้นฐานทัพจะตรวจสอบและส่งคนมาที่เมืองชางหนานเพื่อสืบสวนซึ่งอย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาสองวันจึงจะเริ่มการตรวจสอบได้”“และภายในเวลาสองวันนั้น อาจมีคนตายเป็นจำนวนมาก”“ดังนั้น ทางออกที่ดีที่สุดคือการประจำทีมหน่วยพิทักษ์ราตรีไว้ในแต่ละเมือง เมื่อพบร่องรอยของสิ่งมีชีวิตในเทพปกรณัมภายในเมือง ทีมประจำการก็จะไปตรวจสอบและจัดการโดยตรง”“และพวกเราก็คือหน่วยพิทักษ์ราตรีที่ประจำการอยู่ในเมืองชางหนาน”หลินชีเยี่ยใคร่ครวญ “มิน่าล่ะ พวกคุณแต่ละคนถึงมีตำแหน่งหน้าที่ที่ชัดเจนและมีความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านเช่นนี้”“ใช่แล้ว ตั้งแต่กำลังรบหลัก กำลังเสริมและพลแพทย์สนาม พลซุ่มยิง ไปจนถึงผู้บั
