นชีเยี่ยหดเกร็งฉับพลัน!ราชาหน้ากากปีศาจ……ยังไม่ตายสายฝนยังคงโปรยปรายจ้าวคงเฉิงมองท้องฟ้า ยังหวนนึกถึงฉากเมื่อครู่ ไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของหลินชีเยี่ย“บ้าเอ๊ย แม้แต่หัวหน้าทีมก็ยังไม่สามารถฆ่ามันได้ แต่ฉันกลับฆ่ามันได้… หลินชีเยี่ย นายว่าฉันเก่งไหม?”หลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง ก้มมองจ้าวคงเฉิงในอ้อมแขน แล้วพยักหน้าหนักแน่น“ครับ เก่งมาก!”“สร้างผลงานได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ ถ้าฉันรอดไปได้ ต้องได้เป็นถึงนายพลแน่ๆ เลยใช่ไหม?”“แน่นอนครับ” ดวงตาของหลินชีเยี่ยเปี่ยมด้วยความมั่นใจ “คุณต้องมีชีวิตรอดนะ!”“ฮ่าฮ่า”จ้าวคงเฉิงเหมือนจะจินตนาการถึงภาพบางอย่าง ใบหน้าเปี่ยมล้นด้วยความพึงพอใจทว่าประกายในดวงตาของเขากำลังมอดดับลงมือทั้งสองข้างของหลินชีเยี่ยสั่นเทา เขาเขย่าร่างของจ้าวคงเฉิงพลางตะโกนเสียงเบา“จ้าวคงเฉิง! คุณยังไม่ได้เป็นนายพลนะ คุณยังตายไม่ได้!”จ้าวคงเฉิงราวกับไม่ได้ยินเสียงของหลินชีเยี่ยแล้ว ดวงตาพลันพร่ามัว……เขาขยับปาก เสียงเบาหวิว“เมื่อกี้… ฉันเท่ไหม?”“เท่!” ริมฝีปากหลินชีเยี่ยสั่นระริก เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น“เท่มาก! เท่กว่าทุกคนที่ผมเคยเจอเลย!”มุมปากของจ้าวคงเฉิงโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ ดวงตาค่อยๆ ปิดลง ทั่วทั้งร่างกายผ่อนคลายจ้าวคงเฉิงตายแล้วซ่า ซ่า ซ่า……หลินชีเยี่ยนั่งอยู่ตรงนั้น ดวงตาพร่ามัวด้วยสายฝน ทว่าสายตายังคงไม่ละจากร่างของจ้าวคงเฉิงจนกระทั่ง……เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นอ
