จ้าวคงเฉิงมึนงงฝนตกหนักขนาดนี้ เด็กนี่ออกมาเดินเล่นทำไมกัน? อีกทั้งยังเปิด [น่านฟ้าไร้แดน] แล้ว แต่เขารู้ได้อย่างไรว่าตนเองอยู่ที่นี่?แล้วเขามาตอนไหนไม่มา ดันมาตอนที่ตนกำลังถูกอัดอยู่บนพื้นอีก หากโดนเห็นเข้า……ขายหน้าชะมัด!!ยิ่งไปกว่านั้น ตนเพิ่งบอกไปว่าจะช่วยปกป้องโลกนี้ให้อีกฝ่าย หากตอนนี้ดึงหลินชีเยี่ยเข้ามาพัวพัน ถ้าเกิดเด็กคนนี้เป็นอะไรขึ้นมา จ้าวคงเฉิงจะไม่มีวันให้อภัยตัวเอง“ไม่ต้องมาถามว่าผมออกมาทำไม ผมรู้ว่าคุณกำลังต่อสู้กับหน้ากากปีศาจอะไรนั่นอยู่ข้างใน ปล่อยผมเข้าไปเถอะตอนนี้ผมก็สู้ได้เหมือนกันนะ” เสียงของหลินชีเยี่ยดังมาจากด้านนอกอีกครั้ง“สู้บ้าอะไร!” จ้าวคงเฉิงตะคอก “นี่ไม่ใช่หน้ากากปีศาจนะ แต่มันเป็นราชาหน้ากากปีศาจขั้นชวน! สูงกว่าเด็กอย่างนายที่เพิ่งก้าวสู่ขั้นจั่นตั้งสองขั้นใหญ่! นักเรียนมัธยมปลายอย่างนายจะเอาอะไรไปสู้กับมัน?”“อีกอย่าง นายไม่ใช่พวกกลัวตายหรอกเหรอ? ทำไมตอนนี้ถึงได้ไม่กลัวความตายแล้วล่ะ?”“รีบกลับบ้านไปกินข้าวซะ! จะบอกให้รู้ไว้นะ ตราบใดที่ยังมีฉันจ้าวคงเฉิงอยู่ ไอ้สิ่งนี้ไม่มีทางแตะต้องครอบครัวของนายได้แม้แต่ครึ่งเส้นขน!”“ครั้งนั้นก็คือครั้งนั้น ครั้งนี้ก็คือครั้งนี้ ถึงผมจะกลัวตาย แต่ผมไม่ชอบเป็นหนี้บุญคุณคนอื่นนะ!” หลินชีเยี่ยตะโกนจากด้านนอก“ครอบครัวของเรากินข้าวอย่างมีความสุขอยู่ที่นั่น แล้วปล่อยให้คุณคนเดียวมาฟาดฟันกับราชาหน้ากากปีศาจที่นี่เหรอ? ถึงค
