ด้วยรอยยิ้ม”“ไม่ว่ายังไงก็ขอบคุณแกที่มอบโอกาสนี้ให้กับฉัน”จ้าวคงเฉิงกางฝ่ามือออก ปล่อยให้สายฝนชะล้างพื้นผิวของเหรียญตรา นิ้วมือถูเบาๆ ที่ด้านข้างของเหรียญตราเข็มเงินเล็กๆ ก็ดีดออกมาเขาสูดหายใจเข้าลึกแทงเข็มเงินลงบนฝ่ามือของตัวเอง……“แม่ง เจ็บว่ะ…” จ้าวคงเฉิงกัดฟันสบถเบาๆในขณะที่เข็มเงินแทงเข้าไปในผิวหนัง จ้าวคงเฉิงรู้สึกว่าความเจ็บปวดทั่วกายลดลงราวกับคลื่นน้ำ สัมผัสถึงพลังที่ไม่เคยมีมาก่อนหลั่งไหลเข้าสู่หัวใจเซลล์ทั่วร่างของเขาราวกับถูกกระตุ้น พลังชีวิตที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนพลุ่งพล่านออกมา จังหวะหัวใจดั่งกลองศึกที่กึกก้องในสนามรบยามที่สองกองทัพปะทะกัน ทั้งรวดเร็วและทรงพลัง!ในเวลาเดียวกัน สนามพลังลึกลับก็แผ่ออกมาจากจ้าวคงเฉิงที่เป็นจุดศูนย์กลางดวงตาของจ้าวคงเฉิงส่องประกายราชาหน้ากากปีศาจรับรู้ได้ถึงอันตรายที่คืบคลานมา มันคำรามเสียงต่ำ เท้าทั้งสองวิ่งไปข้างหน้าท่ามกลางสายฝน พุ่งเข้าใส่ด้วยพลังงานจลน์อันน่าสะพรึงกลัว!หลังของจ้าวคงเฉิงค่อยๆ ตั้งตรงขึ้นมือกำดาบแน่นขึ้นเรื่อยๆเม็ดฝนกระทบกับผิวของดาบตรง ส่งเสียงดังเป็นจังหวะเบาๆเขายืนกำดาบอยู่ท่ามกลางสายฝน ดวงตาทั้งสองฉายแววมุ่งมั่นอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน!เขายกมือขึ้นฟาดฟันดาบใส่ราชาหน้ากากปีศาจที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วคมดาบกรีดไปไกล ฟันฟาดพาดผ่านจันทร์เสี้ยวสีดำสูงสี่ถึงห้าเมตรพุ่งออกมาจากคมดาบ ตัดผ่านม่านฝนอย่างเงียบงัน ภายในชั่วพริบตา พ
