อาซะเลยกริ๊ง–!!ไม่ไกลจากเขา ราชาหน้ากากปีศาจยืนอยู่ราวกับปีศาจแห่งสายฝน ร่างกายสูงใหญ่ดูน่าเกรงขาม!ราชาหน้ากากปีศาจมีรูปร่างแตกต่างจากหน้ากากปีศาจทั่วไปอย่างมาก เพียงแค่ขนาดตัวก็ใหญ่กว่าปกติถึงสองเท่า มองไกลๆ ก็เหมือนภูเขาลูกเล็กๆไม่เพียงเท่านั้น หน้ากากปีศาจทั่วไปจะเดินสี่ขาเหมือนสัตว์ แต่ราชาหน้ากากปีศาจกลับยืนสองขา เงยหน้ายืดอกหากไม่มองใบหน้าสีซีดเซียวกับลิ้นยาวสีแดงสด ก็แทบจะเหมือนมนุษย์ไม่มีผิดถึงแม้ราชาหน้ากากปีศาจจะดูดุร้ายเช่นนี้ ทว่าทั่วกายกลับเต็มไปด้วยบาดแผลจากคมดาบ แต่ละแผลล้วนเฉือนลึกเข้าไปในเนื้อ จนโลหิตสีสดไหลทะลักออกมาไม่หยุดจ้าวคงเฉิงพินิจบาดแผลบนร่างของราชาหน้ากากปีศาจ ก่อนจะส่ายหน้าหัวหน้าช่างโหดเหี้ยมจริงๆ……ถึงกับทำให้มันบาดเจ็บหนักขนาดนี้ ที่ผ่านมาตอนฝึกซ้อมกับฉันคงจะออมมือสินะ……ปีศาจในขั้น ‘ชวน’ แม้ว่าจะบาดเจ็บสาหัสก็ยังคงเป็นระดับที่น่าสะพรึงกลัวไม่รู้ว่าฉันจะต้านทานมันได้กี่กระบวนท่าจ้าวคงเฉิงพึมพำพลางเอื้อมมือไปที่ไหล่ จับด้ามดาบตรง ค่อยๆ ชักออกมา……ประกายดาบสีฟ้าอ่อนตัดผ่านสายฝน ส่งเสียงหวีดหวิวแผ่วเบาพิรุณโปรยปราย บุหรี่หนึ่งมวนเสื้อคลุมหนึ่งตัว ดาบตรงเล่มหนึ่ง!ราชาหน้ากากปีศาจจ้องมองจ้าวคงเฉิง ลิ้นสีแดงฉานม้วนงอ ดวงตาทั้งสองฉายแววกระหายเลือด!ในชั่วพริบตา ทั้งสองก็เคลื่อนไหวพร้อมกัน!จ้าวคงเฉิงถือดาบตรง พุ่งออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร แววตาเย็นเยียบแฝง
