บทที่ 103 ข้าแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
เมิ่งฝานส่ายหน้าเบา ๆ พลางเอ่ยว่า
“ศิษย์หาได้รีบร้อนไม่”
แม้ลึก ๆ ในใจเขาจะปรารถนาการหวนคืนสู่สำนักกระบี่ซู่ซันเพียงใด แต่ส่วนต่างเพียงไม่กี่วันย่อมมิใช่สาระสำคัญ หากการกลับไปก่อนเวลาจะทำให้เขากลายเป็นจุดสนใจหรือดูโดดเด่นจนเกินงาม ย่อมถือเป็นเรื่องที่ไม่คุ้มค่าและไร้ความจำเป็นอย่างยิ่ง
“จริงด้วยท่านอาจารย์ ภารกิจในครั้งนี้ถือว่าสำเร็จลุล่วงอย่างสมบูรณ์แล้วใช่หรือไม่?”
ผู้เฒ่าหลินขมวดคิ้วเล็กน้อย แววตาฉายแฝงไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย
“ภารกิจน่ะสำเร็จจริง แต่จะกล่าวว่าสมบูรณ์แบบ คงพูดได้ไม่เต็มปากนัก”
“เพราะเหตุใดหรือขอรับ หรือเป็นเพราะจำนวนผู้บาดเจ็บและล้มตายที่มากเกินไป?”
เมื่อเห็นสีหน้าที่เคร่งขรึมของผู้เฒ่าหลิน เมิ่งฝานก็พอจะคาดเดาความนัยได้ลาง ๆ
แผนการที่ยอดสำนักทั้งสามร่วมกันวางไว้นั้น เดิมทีดูรัดกุมจนไร้ช่องโหว่ ทว่าในความเป็นจริง อสูรร้ายในดินแดนอสูรกลับแข็งแกร่งเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้มากนัก สาเหตุสำคัญมาจากสายลับที่ส่งเข้าไปก่อนหน้านี้รายงานข้อมูลคลาดเคลื่อน เมื่อประเมินขุมกำลังศัตรูต่ำเกินไป ภารกิจครั้งนี้จึงต้องแลกมาด้วยความสูญเสียอันมหาศาลของทั้งสามสำนัก
