นไม่อยากจดจำมันไปตลอดชีวิตนะ…”“ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากเซ็นสัญญาแล้ว หากฝ่าฝืนก็จะต้องติดคุกจนตาย ฉันไม่อยากทำลายชีวิตด้วยมือของตัวเองหรอกนะ”หลี่อี้เฟยท้าวมือบนราวระเบียงทางเดิน มองลงไปยังลานโรงเรียนที่คึกคักเบื้องล่าง ดวงตาฉายแววโหยหา“เอาจริงๆ นะ ฉันอยากจะเข้าร่วมกับพวกเขามากกว่า”หลินชีเยี่ยถามอย่างประหลาดใจ “นายอยากเข้าร่วมกับพวกเขาเหรอ?”“ใช่แล้ว ตอนที่เซ็นสัญญา ฉันก็พูดเรื่องนี้ออกไปแล้ว ฉันยินดีที่จะละทิ้งการเรียนเพื่อเข้าร่วมกับพวกเขา แต่น่าเสียดาย……พวกเขาไม่รับฉัน”“ทำไมนายถึงอยากเข้าร่วมล่ะ? ถึงแม้ว่าผลการเรียนของนายจะไม่ค่อยดีนัก แต่นายก็กำลังจะได้รับการคัดเลือกจากวิทยาลัยพลศึกษาแล้วไม่ใช่เหรอ?”“การเป็นนักกีฬามันน่าเบื่อจะตาย ไม่สิ ควรจะพูดว่า… การเป็นคนธรรมดามันน่าเบื่อ” หลี่อี้เฟยดวงตาเป็นประกาย“การได้เข้าร่วมองค์กรที่ลึกลับและทรงพลัง ต่อสู้กับศัตรูที่ซ่อนตัวอยู่ในสังคมมนุษย์อย่างเงียบๆ สร้างคุณูปการนับไม่ถ้วน จนกระทั่งวันที่ทุกอย่างถูกเปิดเผย ผู้คนทั้งโลกจะต้องจดจำชื่อของฉัน!”หลี่อี้เฟยกำหมัดแน่นพร้อมพูดอย่างตื่นเต้นว่า “นี่คือความฝันของผู้ชายตั้งหลายคน นี่แหละ ถึงเรียกว่าชีวิตที่มีความหมาย!”“นายมองโลกในแง่ดีเกินไปแล้ว” หลินชีเยี่ยทำลายจินตนาการของเขาอย่างไม่ปราณี “บางทีนายอาจจะเสียชีวิตในภารกิจแรก ถูกสัตว์ประหลาดกัดกินจนแหลกเป็นชิ้นๆ ถูกฝังอยู่ในป่าลึกอย่างไร้ชื่อเสียง พ่อ
