แม่ของนายอาจไม่ได้รับรู้ข่าวการตายของนายด้วยซ้ำ นายก็ได้แต่จากโลกนี้ไปอย่างโดดเดี่ยว”หลี่อี้เฟย “…”“ชีเยี่ย นายจินตนาการได้โหดร้ายเกินไปแล้ว”“นั่นไม่ใช่จินตนาการ” หลินชีเยี่ยส่ายหัว “สิ่งที่นายเพิ่งพูดต่างหากที่เป็นจินตนาการ”หลี่อี้เฟยถอนหายใจอย่างจนปัญญา “ไม่ว่าจะยังไง พวกเขาก็ไม่รับฉันอยู่ดี ฉันไม่จำเป็นต้องคิดมากขนาดนั้น ต่อไปก็แค่เก็บความลับนี้ไว้จนตายก็พอแล้ว”“อืม” หลินชีเยี่ยมองดูเวลา “กลับกันเถอะ ใกล้จะถึงเวลาเรียนแล้ว”ทั้งสองเดินกลับไปยังห้องเรียน หลินชีเยี่ยรู้สึกได้ว่าเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ สภาพจิตใจของหลี่อี้เฟยดูผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด เหมือนว่าความรู้สึกผิดที่มีต่อหลินชีเยี่ยและเจี่ยงเชี่ยนจะสร้างแรงกดดันอย่างมากให้กับเขาทั้งที่หนีเหมือนกัน ทว่าการตัดสินใจของหลี่อี้เฟยและหลิวหย่วนนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงสำหรับหลิวหย่วน หลินชีเยี่ยไม่มีความสนใจที่จะออกไปหาเรื่องเขา แต่หากมีโอกาสในภายหลัง เขาก็ไม่รังเกียจที่จะสอนบทเรียนให้เสียหน่อยหลังจากเลิกเรียนวันนั้น หลินชีเยี่ยก็สะพายกระเป๋าเตรียมกลับบ้านในช่วงสองวันที่ผ่านมา การตายของวังเส้าและเจี่ยงเชี่ยนทำให้โรงเรียนต้องเผชิญกับปัญหาไม่น้อย โรงเรียนจึงถูกกดดันจนต้องยกเลิกระบบเรียนเสริมภาคค่ำ เพื่อให้นักเรียนกลับบ้านเร็วขึ้นแต่สิ่งที่หลินชีเยี่ยคาดไม่ถึงก็คือ ดูเหมือนว่าอำนาจของหน่วยพิทักษ์ราตรีจะสูงมาก โดยทั่วไปแล้ว หลังจา
