ประตูโรงเรียนมัธยมปลายที่สอง“เฮ้ย ลุงคนนั้นเป็นใครเนี่ย?”“ไม่รู้จัก คงเป็นผู้ปกครองของใครสักคนแหละมั้ง”“ฉันเห็นเขาตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าแล้ว”“ฉันก็เห็น ตอนเช้าเขาใส่แว่นกันแดด เสื้อเชิ้ต ถือแก้วกาแฟยืนพิงกำแพง ตอนนั้นยังคิดว่าเขาหล่อดี”“แล้วตอนนี้ทำไมเขาถึงดูเหมือนขอทาน? ตาแดงก่ำเลย”“พวกเธอว่า เขาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เช้าจนถึงตอนนี้เลยหรือเปล่า?”“คงไม่หรอก ตอนนี้ก็จะสี่ทุ่มแล้ว”“ใครจะไปรู้ล่ะ อ้อใช่ พวกเธอได้ยินเรื่องที่นักเรียนสองคนถูกฆ่าตอนเลิกเรียนเมื่อคืนหรือเปล่า!”“จริงเหรอ!”“แน่นอนว่าจริง ฉันได้ยินมาว่า……”“……”บนขอบฟุตบาท ฝั่งตรงข้ามประตูโรงเรียน มีชายผู้หม่นหมองนั่งอยู่อย่างโดดเดี่ยว ข้างๆ เต็มไปด้วยก้นบุหรี่ เงาใต้แสงไฟถนนดูเศร้าสร้อยจ้าวคงเฉิงดีดบุหรี่ในมือ เขาคิดเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าเกิดอะไรขึ้นเขานั่งอยู่ที่นี่ตั้งแต่หกโมงเช้าจนถึงสี่ทุ่ม โดนแดดเผาจนจะเป็นลม แต่ก็ไม่เห็นเงาของเด็กหนุ่มคนนั้นเลยเมื่อคืนเห็นชัดๆ ว่าใส่ชุดนักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายที่สองนี่นา!หรือว่าเด็กนั่นเดาได้ว่าเขาจะมาดักรอ จึงไม่มาโรงเรียน?โอ๊ย นั่งจนก้นชาไปหมดแล้วจ้าวคงเฉิงใช้มือยันพื้นลุกขึ้นจากขอบฟุตบาท ปัดฝุ่นบนกางเกงอย่างไม่ใส่ใจ เริ่มขยับแขนขาทันใดนั้น หางตาของเขาก็เหลือบไปเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งในชุดลำลองเดินเตร่อยู่ฝั่งตรงข้าม พร้อมถือหนังสือไว้สองสามเล่ม เดินอย่างเชื่องช้า…เด็กคนนั้น รูปร่างดูคล้ายๆ ก
