ับเจ้าหนูนั่นเลย……คล้าย……หืม?จ้าวคงเฉิงชะงัก กะพริบตาปริบๆโอ้โห!ฟุบ–!จ้าวคงเฉิงไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งเข้าหาเด็กหนุ่มคนนั้นราวกับพายุ ตาแดงก่ำ ท่าทางเหมือนยักษ์ร้าย!แต่เมื่อเขาอยู่ห่างจากเด็กหนุ่มประมาณยี่สิบเมตร อีกฝ่ายเหมือนจะรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง ทั้งร่างสั่นเทิ้ม แล้ววิ่งหนีไปทันที!ทั้งสองคนวิ่งไล่กันไปตามถนน คนหนึ่งนำหน้า อีกคนตามหลัง!ตอนนี้หลินชีเยี่ยอยากตบหน้าตัวเอง ทำไมถึงได้เลือกเดินทางนี้ในเมื่อมีอีกหลายเส้นทางให้เลือก!?เมื่อวานก็เพิ่งจะเบี้ยวนัด ตอนนี้เขาตามมาอีกแล้ว!ถึงแม้หลินชีเยี่ยจะวิ่งเร็ว แต่เมื่อเทียบกับจ้าวคงเฉิงแล้วก็ยังห่างชั้นกันมาก ไม่กี่วินาทีก็ถูกจ้าวคงเฉิงไล่ทันจ้าวคงเฉิงคว้าไหล่หลินชีเยี่ยอย่างแรง แล้วหัวเราะเยาะ“ไอ้หนู เราเจอกันอีกแล้วนะ!”หลินชีเยี่ยหันหน้ากลับมาอย่างแข็งทื่อ เอียงหัวเล็กน้อย“คุณคือใครครับ?”
