บทที่ 11 เปิดประตูหลินชีเยี่ยเหนื่อยจริงๆทั้งเหนื่อยกายและจิตใจเขาไม่คิดเลยว่าวันแรกที่ย้ายโรงเรียนมาจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เจอสัตว์ประหลาด ถูกเพื่อนร่วมชั้นหักหลัง การต่อสู้อย่างดุเดือด การลืมตาขึ้นอย่างงุนงง การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของลุงแปลกหน้า และการแอบหนี……หลินชีเยี่ยไม่ได้โง่ เขารู้ว่าสิ่งที่ตนประสบในคืนนี้ ล้วนเกี่ยวข้องกับความลับของโลกใบนี้อย่างแน่นอน สัตว์ประหลาดกินหน้าคน แสงสีทองที่เปล่งประกายออกมาจากร่างเขา และชายที่กำจัดสัตว์ประหลาดได้เพียงลำพังชายคนนั้นไม่ใช่คนธรรมดา และจากการที่เขาใช้วิทยุสื่อสารรายงาน แสดงว่าเบื้องหลังต้องมีองค์กรขนาดใหญ่และองค์กรนี้อาจจะซ่อนตัวอยู่ในโลก เพื่อคอยจัดการกับเหตุการณ์ประหลาดเหล่านี้โดยเฉพาะอีกฝ่ายเห็นแสงที่ส่องออกมาจากร่างกายเขา อาจจะเห็นภาพที่เขาสังหารสัตว์ประหลาดด้วย ดังนั้นจึงอยากชักชวนให้เข้าร่วม……ถ้าจะบอกว่าเขาไม่สนใจด้านลึกลับเลยสักนิดก็คงเป็นเรื่องโกหก เขาอยากรู้ว่าสิ่งที่เขาพบเจอในคืนนี้คืออะไรและอยากรู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับร่างกายของเขากันแน่ แต่เขาไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้เพราะความอยากรู้อยากเห็นของตนเองบางความลับ เมื่อรู้แล้ว ก็ไม่สามารถถอนตัวได้อีกเลยเขาไม่อยากเป็นวีรบุรุษผู้พิทักษ์มนุษยชาติ สิ่งที่เขาอยากปกป้อง……มีเพียงบ้านหลังนี้ของเขาเท่านั้นในไม่ช้า เขาก็จมลงสู่ห้วงนิทรา……หมอกหนาที่คุ้นเคยปรากฏขึ้นอีกครั้งหลินชีเยี่
