ต่างกันมากขนาดนี้ เขาคงจะถูกมันตามทันก่อนที่จะวิ่งออกจากตรอกนี้แน่ต้องมีทางอื่นสิ……สมองของหลินชีเยี่ยประมวลอย่างรวดเร็ว รับรู้ถึงวัตถุทุกอย่างที่อยู่รอบตัว พยายามหาวัตถุที่จะใช้สกัดกั้นสัตว์ประหลาดที่อยู่ข้างหลังเขาได้ทันใดนั้น พลังจิตของเขาก็จับไปยังกระเป๋าเป้ที่อยู่ด้านหลังของเจี่ยงเชี่ยน“โยนกระเป๋าใส่มัน! ถ่วงเวลาไว้!” หลินชีเยี่ยตะโกนเจี่ยงเชี่ยนที่อยู่ด้านข้างเขาตัวสั่นเทา ดวงตาเปล่งประกายเย็นชา เธอกรีดร้องก่อนจะกระชากกระเป๋าเป้……แล้วเหวี่ยงมาทางหลินชีเยี่ยรูม่านตาของหลินชีเยี่ยหดเกร็ง.!เขาไม่เคยคิดเลยว่าเจี่ยงเชี่ยนจะทำร้ายเขา!เมื่อหลินชีเยี่ยรู้ตัว กระเป๋าเป้ก็กระแทกอกของเขาอย่างจัง!ผ่านการรับรู้ทางจิต หลินชีเยี่ยมองเห็นสีหน้าของเจี่ยงเชี่ยนได้อย่างชัดเจนใบหน้าของเธอซีดเผือด ราวกับกระต่ายที่ตื่นตระหนก เต็มไปด้วยความหวาดกลัว……ทว่าดวงตาคู่นั้นกลับเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน!!‘นายคือเพื่อนร่วมชั้นหลินชีเยี่ยใช่ไหม? ที่นั่งของนายเตรียมไว้ให้แล้ว อยู่ตรงนั้น…’‘เพื่อนร่วมชั้นหลินชีเยี่ย ฉันชื่อเจี่ยงเชี่ยน เป็นหัวหน้าห้อง ถ้ามีอะไรก็มาหาฉันได้…’‘แต่สิ่งที่ทำให้พวกเราประทับใจที่สุดคือป้าของนาย วันนั้นเธอถือตะกร้าไข่ไก่อยู่ที่นี่ แล้วแจกไข่ไก่ให้พวกเราทีละคน ฝากฝังให้ช่วยดูแลนายด้วย…’‘พวกเราสัญญากับป้าของนายแล้วว่าจะดูแลนายให้ดี เราก็ต้องทำให้ได้…’“……”หัวหน้าห้องที่เ
