อบห้องเรียนนี้ นึกถึงภาพของหญิงวัยกลางคนหลังค่อมหิ้วตะกร้าใส่ไข่ต้มร้อนๆ กำลังอ้อนวอนเพื่อนร่วมชั้นด้วยใจจริง“นักเรียนทุกคน ช่วยหน่อยนะ หลานชายของป้าตาไม่ค่อยดี บุคลิกยังเย็นชาอีก พวกเธอช่วยดูแลเขาหน่อย…”“สาวน้อย เธอสวยจังเลย หลานชายของป้าก็หล่อมากนะ เธอต้องชอบเขาแน่ๆ…”“ชีเยี่ย เด็กคนนี้ภายนอกเย็นชา แต่ข้างในอบอุ่น หากสนิทกันแล้ว พวกเธอต้องเข้ากันได้ดีแน่นอน…”“……”ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผ้าไหมสีดำเริ่มเปียกชื้น“คุณป้า…” เขาพึมพำขณะที่ทุกคนกำลังเอะอะโวยวาย ครูหญิงคนหนึ่งถือหนังสือเดินเข้ามา เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยนั่งอยู่แถวหน้า จึงเดินเข้ามาทักทายสองสามประโยค แล้วแนะนำเขาให้ทุกคนรู้จักคร่าวๆ ก่อนจะเริ่มสอน“ทุกคนเปิดหนังสือไปที่หน้า 91 วันนี้เราจะมาพูดถึงประวัติศาสตร์และความยากลำบากของต้าเซี่ยในยุคใกล้เคียงกัน…”เหมือนว่าเพราะมีหลินชีเยี่ยเพิ่มมา วันนี้ครูคนนี้จึงตัดสินใจข้ามขั้นตอนการอ่านหนังสือ แล้วเข้าสู่การอธิบายเนื้อหาในหนังสือทันที“เมื่อร้อยปีก่อน โลกยังมีมากกว่าสองร้อยประเทศ กระจายอยู่ในเจ็ดทวีป สี่มหาสมุทร ประเพณีวัฒนธรรมมีความหลากหลาย แม้จะอยู่ในยุคที่เทคโนโลยียังไม่ก้าวหน้า เราก็ยังสามารถโดยสารเรือไปยังประเทศต่างๆ เพื่อสัมผัสกับการผสมผสานของวัฒนธรรมระหว่างกัน…”“ทว่าในวันที่ 9 มีนาคม มีหมอกหนาหนาทึบปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเหนือทวีปแอนตาร์กติกา จากนั้นก็แผ่ขยายด้วยความเร็วที่น่าท
