ู้ฝึกหัดสาย “นั่งสมาธิรอเวลา” ในบึงมรณะอย่างเทียบไม่ติด ถ้าให้เปรียบเทียบ กริมในตอนนี้ก็เหมือนเด็กเรียนสายวิชาการที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องสมุด ในขณะที่คนพวกนี้คือนักรบกลาดิเอเตอร์ที่ผ่านการฆ่าฟันมาอย่างโชกโชน
แม้จะเป็นเวลาเช้าตรู่ แต่ห้องโถงสาธารณะกลับคึกคักไปด้วยผู้คน ผู้ฝึกหัดเวทระดับต้นและระดับกลางเดินขวักไขว่หาปาร์ตี้ร่วมทีม นานๆ ทีถึงจะเห็นระดับสูงโผล่มาให้เห็นเป็นบุญตาสักคน
นอกจากนี้ยังมีผู้ฝึกหัดจำนวนมากจับจองพื้นที่มุมห้อง ปูผ้าสีดำวางขายสินค้าหน้าตาพิสดารนับสิบชิ้น เจ้าของร้านเหล่านี้มักจะนั่งกอดหนังสืออ่านอย่างไม่แยแสโลก จะเงยหน้ามาตอบคำถามลูกค้าแบบขอไปทีก็ต่อเมื่อถูกสะกิดถามเท่านั้น
ภาพวิถีชีวิตที่แตกต่างจากหอคอยจอมเวทเสียดฟ้าอย่างสิ้นเชิงนี้ ทำให้กริมรู้สึกอิจฉาตาร้อนผ่าว แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้
เพราะก่อนก้าวเท้าเข้าสู่หอคอยจอมเวทเสียดฟ้า ผู้ฝึกหัดทุกคนต้องเซ็นสัญญาเวทมนตร์ผูกวิญญาณกับ จอมเวทแอนเดอร์สัน ซึ่งผูกมัดให้พวกเขาต้องสังกัดหอคอยบึงมรณะไปตลอดชีวิต หนทางสู่อิสรภาพมีเพียงสองทาง… หนึ่งคือได้รับอนุญาตจากท่านแอนเดอร์สันโดยตรง หรือสอง… ต้องตะเกียกตะกายเลื่อนขั้นจนกลายเป็น จอมเวททางการ ให
