“ข้าเคยได้ยินมาว่า…” หลิวเยียนผิงอุทานด้วยความตื่นเต้น “อสูรที่สามารถแปรสภาพย่อขยายร่างกายได้อย่างอิสระนั้น ล้วนเป็นสายเลือดระดับสูงที่หาได้ยากยิ่ง! หากมันเติบโตขึ้นย่อมมีโอกาสก้าวขึ้นสู่ระดับราชันอสูรหรือบรรพชนอสูรได้เลย เมิ่งฝาน ครานี้เจ้าคว้าสมบัติล้ำค่าที่มีชีวิตมาได้จริง ๆ!”
เมื่อได้รับคำชม เสี่ยวชิงก็เชิดคางขึ้นสูงอย่างลำพองใจยิ่งกว่าเดิม
เมิ่งฝานเพียงยิ้มรับอย่างสงบ ตั้งแต่ที่เขาเห็นกรงเล็บทั้งสี่และนิ้วทั้งสามของมัน เขาก็รู้แจ้งแล้วว่านี่มิใช่มังกรน้ำสามัญ หลิวเยียนผิงเพิ่งจะมาเอ่ยปากชมเอาป่านนี้ มิได้ช่วยให้นางดูเป็นผู้รอบรู้ขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย
สามคนหนึ่งมังกรเริ่มออกเดินทางท่องไปในแดนอสูรอีกครั้ง พร้อมกับไล่ล่ากวาดล้างเหล่าอสูรร้ายไปตลอดทาง
สิบวันผ่านไปไวประหนึ่งกะพริบตา ในช่วงเวลานี้ หลิวเยียนผิงและหลี่เสวี่ยโหรวพลันพบว่าพวกนางมีคู่แข่งเพิ่มขึ้นมาหนึ่งตน!
