าจะรับรู้ได้เพียงทิศทางของแรงสั่นสะเทือนแบบเลือนราง ไม่สามารถจำลองภาพเหตุการณ์ได้ละเอียดเหมือนเมื่อครู่
สำหรับโลกบนพื้นดิน ระยะทางร้อยเมตรอาจดูสั้นแสนสั้น เพียงแค่ผู้ฝึกหัดเวทขึ้นไปยืนบนเนินสูงก็มองเห็นได้ไกลนับสิบกิโลเมตร ยิ่งถ้าบินได้ รัศมีการตรวจตรายิ่งครอบคลุมกว้างไกลเกือบร้อยกิโลเมตร
แต่ ณ ที่แห่งนี้… นรกใต้พิภพที่อัดแน่นไปด้วยชั้นหินและดินทรายหนาทึบ ขอบเขตการรับรู้หนึ่งร้อยเมตรก็นับว่าเป็นระยะที่น่าตื่นตะลึงแล้ว!
ต้องเข้าใจก่อนว่า ในโลกใต้ดินที่มีผนังถ้ำหินกั้นขวาง ต่อให้คนสองคนยืนห่างกันแค่สิบเมตร แต่อยู่คนละฝั่งกำแพง ก็แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะรับรู้การมีอยู่ของอีกฝ่าย ยิ่งลึกลงไป แร่โลหะที่เจือปนในชั้นหินก็ยิ่งรบกวนคลื่นจิตและการตรวจจับด้วยเวทมนตร์ ดังนั้นกรณีที่เดินสวนกันผ่านกำแพงบางๆ แต่หาตัวกันไม่เจอ จึงเป็นเรื่องปกติสามัญของที่นี่
เพราะการย่องเบาไร้เสียง และสายตามองเห็นในที่มืด คือทักษะพื้นฐานเพื่อความอยู่รอดที่สิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาใต้ดินทุกตัวต้องมีติดตัว
กริมในตอนนี้ดูเหมือนคนละเมอที่จมอยู่ในภวังค์ ปากพึมพำบรรยายสิ่งที่รับรู้ได้ออกมาไม่หยุด ทันใดนั้น ร่างกายของเขาก็สั่นสะ
