นโลกพื้นดินมาบ้าง แต่เขากลับไม่เคยเชื่อเลยแม้แต่น้อย
ด้วยความชั่วร้ายของพวกจอมเวทมนุษย์และการปกครองที่โหดร้ายทารุณ มนุษย์บนพื้นดินจะมีเสรีภาพและความสงบสุขได้อย่างไร? ทั้งหมดต้องเป็นคำลวงของพวกจอมเวทเพื่อหลอกล่อพวกอ่อนแอให้ไปติดกับดักชัดๆ!
“เขา” ผู้ยึดมั่นในความเชื่อนี้ เมื่อต้องมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวงดงามที่กำลังว่ายน้ำเปลือยกายอยู่ในระยะสังหาร ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสับสน
การได้เห็นความโหดเหี้ยมของผู้ฝึกหัดเวทมนุษย์มามาก ทำให้เขามีสัญชาตญาณระวังภัยที่รุนแรง เขาเคลื่อนที่ไปตามเพดานถ้ำอันมืดมิดอย่างเงียบเชียบ ค่อยๆ ขยับเข้าใกล้ ‘กับดักอันงดงาม’ ทีละนิด
ร่างกายที่ผอมบางและยืดหยุ่นมอบความคล่องตัวให้เขาอย่างมหาศาล แม้บนผนังถ้ำที่ลื่นชื้น เขาก็เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระไร้เสียงประดุจแมงมุมที่กำลังกางตาข่ายดักเหยื่อ เขาไต่ลงมาตามรอยแตกของผนังหิน อาศัยการกำบังของหินงอกหินย้อย คืบคลานเข้าหาขอบสระน้ำอย่างไร้สุ้มเสียง
เวลานี้ แมรี่เลิกว่ายน้ำแล้ว เธอนั่งขัดสมาธิบน หินสีเขียว ริมสระ ค่อยๆ บิดผมยาวให้แห้งอย่างนุ่มนวล เส้นผมสีดำเปียกชื้นที่แนบชิดลำตัวช่วยปกปิดความงดงามบริเวณหน้าอกเอาไว้ ทำให้ผู้ที่แอบมองอย
