ู่รู้สึกเสียดายอย่างสุดซึ้ง!
ร่างเงาในความมืดแอบย่องไปที่กองเสื้อผ้า คลำหาอยู่นานก็ไม่พบสิ่งของที่คล้าย อุปกรณ์เวทมนตร์ หรือ กระเป๋าคาดเอวมิติ เลย
หรือว่ายัยนี่จะไม่ใช่ผู้ฝึกหัดเวท?
เมื่อลอบมองเรือนร่างงดงามเบื้องหน้า “เขา” ก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย ความคิดบางอย่างเริ่มผุดขึ้นมาในหัว
ไม่ว่าจะเป็นผู้ฝึกหัดเวทหรือไม่ แต่ของชั้นเลิศระดับนี้หากนำไปส่งที่ นครแห่งความสุขสำราญ รับรองว่าขายได้ราคาดีแน่นอน ดีไม่ดีเขาอาจจะไม่ต้องวิ่งวุ่นทำงานไปอีกสิบปีข้างหน้า ไม่ต้องทนใช้ชีวิตในอุโมงค์มืดทึบที่น่าอึดอัดนี่อีกต่อไป
ผู้ชายที่เพิ่งเดินจากไปต้องเป็นผู้ฝึกหัดเวทแน่นอน เพราะถึงขนาดขับเคลื่อนหุ่นเชิดสัตว์ยักษ์ได้ ย่อมไม่ใช่สิ่งที่นักล่าพเนจรอย่างเขาจะต่อกรด้วยไหว ส่วนผู้หญิงคนนี้ดูไม่มีความสามารถพิเศษอะไรออกมา อาจเป็นเพียงนางบำเรอที่ผู้ฝึกหัดชายพกติดตัวมาด้วย หากเป็นเช่นนั้น การลักพาตัวเธอก็มีความเป็นไปได้สูง
เมื่อตัดสินใจได้ เงาดำก็ซ่อนตัวหลังหินสีเขียวที่หญิงสาวนั่งพิงอยู่ แอบเปิดกระเป๋าหนังที่เอว ร่างสีเขียวขนาดเท่าฝ่ามือคลานออกมา ไต่ไปตามโขดหินขรุขระอย่างรวดเร็วเพื่อเข้าหาเป้าหมาย
ครู่ต่อมา พร้อมกับเสียงร้อ
