ง “โอ๊ย” ของหญิงสาว เงาสีดำก็พุ่งตัวออกไปปานสายฟ้า มีดโค้งสีเขียวเข้มสองเล่มจ่อเข้าที่ลำคอของแมรี่ด้วยความเร็วที่สายตาแทบตามไม่ทัน
กิ้งก่าสีเขียวตัวเล็กคลายปากออก มันขดตัวอยู่บนเรือนร่างบอบบางพลางแลบลิ้นยาวเข้าออก จุดที่มันกัดคือสะโพกกลมกลึงของแมรี่ มีปากแผลเล็กๆ ที่มีของเหลวสีเขียวไหลซึมออกมา ในขณะที่ตัวเธอกลับมีท่าทางเหมือนเป็นอัมพาต จวนเจียนจะล้มพับลงไป
เงาดำจำต้องสละมือข้างหนึ่งมาประคองร่างของแมรี่ไว้ มิเช่นนั้นสาวงามคงได้ไถลตกลงไปในสระน้ำเป็นแน่
“คุณต้องประคองเธอให้ดีๆ นะ ถ้าเกิดผิวหนังเธอถลอกแม้แต่นิดเดียว จุดจบของคุณจะต้องน่าสังเวชมากแน่ๆ!” เสียงผู้ชายที่ทุ้มต่ำและมั่นคงดังขึ้นกะทันหัน ทำเอาเงาดำสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ กริมย้อนกลับมายืนพิงหินย้อย มองดูฉากตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม และที่ด้านหลังของเขา จระเข้ยักษ์ล่าสังหารกำลังเดินออกมาจากความมืดทีละก้าว ทว่ากลับไร้เสียงฝีเท้าอย่างน่าประหลาด
ฉากนี้มันเหนือความคาดหมายของเงาดำโดยสิ้นเชิง เขาขยับตัววูบเดียว หดร่างกายไปซ่อนอยู่ด้านหลังของแมรี่ มือหนึ่งจับมีดโค้งจ่อคอเธอแบบกลับด้าน อีกมือจับไหล่เธอไว้แน่น เพื่อแสดงให้
