ภายในอุโมงค์ใต้ดินที่มืดมิดและลึกล้ำ มีเพียงความเงียบงันที่ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว
โลกใต้พิภพเดิมทีไร้ซึ่งหนทางสัญจร มีเพียงรอยแยกของชั้นหินที่บิดเบี้ยวและร่องทางเดินน้ำที่ถูกกระแสน้ำกัดเซาะมานับหมื่นปี ทว่า ด้วยความพยายามขุดเจาะอย่างไม่ลดละของสิ่งมีชีวิตใต้ดินรุ่นแล้วรุ่นเล่า โพรงดิน ถ้ำหินปูน และถ้ำน้อยใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วนจึงถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกัน ก่อเกิดเป็นเครือข่ายเส้นทางสามมิติอันซับซ้อนน่าตื่นตะลึง ราวกับเขาวงกตขนาดยักษ์ที่ฝังตัวอยู่ในเปลือกโลก
ที่นี่ไม่มีถนนทางตรงทอดยาวเหมือนบนพื้นผิว ทางเดินทั้งหมดถูกเปิดขึ้นอย่างชาญฉลาดโดยอาศัยรอยแยกตามธรรมชาติ เลาะเลี้ยวไปตามทางน้ำเก่า คดเคี้ยววกวนจนน่าเวียนหัว บางครั้งจุดหมายอยู่ห่างออกไปเพียงแค่ชั้นหินกั้นไม่ถึงสิบเมตร แต่กลับต้องเดินอ้อมผ่านอุโมงค์มืดมิดเป็นระยะทางกว่าสิบกิโลเมตรกว่าจะไปถึง
เหนือศีรษะคือหินย้อยที่ห้อยระย้าลงมาราวกับคมดาบนับไม่ถ้วน พื้นเบื้องล่างเต็มไปด้วยหินงอกรูปร่างคล้ายเขี้ยวสัตว์ที่ผุดขึ้นมาขัดขวางการเดิน เสียงหยดน้ำตกกระทบซอกหินดังก้องเป็นจังหวะ พื้นดินที่ชื้นแฉะถูกปกคลุมด้วยไลเคนลื่นปรื๊ด
พูดกันตามตรง การต้องเดินฝ่าเข้าไปในสภาพแวดล
