ผู้นั้นก็เผยรอยยิ้มเหยียดหยามออกมาทางสายตา มันคือสายตาของทหารผ่านศึกที่โชกโชนสมรภูมิเลือดมองดูพวกเด็กใหม่ที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม ทว่าเมื่อเขาเหลือบไปเห็นจอมเวทรูปร่างกำยำที่กระโดดลงจากเรือดัง ตึง! เขาก็รีบเก็บสีหน้าดูแคลนทันที และรีบโค้งคำนวณทำความเคารพอย่างนอบน้อม
“เอาล่ะๆ ไม่ต้องมากพิธีหรอก ผู้ฝึกหัดเวทชุดนี้ฉันส่งมอบให้พวกนายแล้วนะ ใช้งานพวกมันอย่างระมัดระวังหน่อยล่ะ ชุดต่อไปกว่าจะมาเติมก็ต้องรออีกตั้งสองเดือน ถ้าพวกนายเล่นแรงเกินไปจนเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมา ก็ระวังบทลงโทษจากสมาคมไว้ให้ดี!”
ชายฉกรรจ์กล้ามโตโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ พลางไล่ต้อนคนทั้งห้าที่เหลือให้ลงมาเหมือนต้อนฝูงลูกไก่
“วางใจได้เลยครับ ท่านซามีร์ ช่วงนี้ใต้ดินเงียบสงบกว่าปกติ หน่วยลาดตระเวนไม่เจอพวกเจ้ามืดพวกนั้นมาเกือบครึ่งเดือนแล้ว ส่วนบัวทมิฬและศิลาเนตรราตรีที่ท่านสั่งไว้ก็เตรียมไว้พร้อมแล้ว รอแค่ท่านไปตรวจสอบรับของครับ” ผู้ฝึกหัดชายหน้าเหี้ยมเผยรอยยิ้มประจบสอพลอ
ในตอนนี้เอง กริมและคนอื่นๆ ถึงเพิ่งรู้ว่าจอมเวทกายาเหล็กที่เดินทางมาด้วยมีชื่อว่าซามีร์
“อืม นายพาพวกเด็กใหม่ไปจัดการที่พักก่อน ฉันจะเข้าไปเดินเล่นในเมืองสักรอบ เสร็จแล้วค่อยไปหาฉันที่ร้านตาแก่อยู่คริส!” พูดจบโดยไม่รอคำตอบ จอมเวทซามีร์ก็ก้าวเท้ายาวๆ มุ่งหน้าตรงไปยังตัวเมืองทันที
ผู้ฝึกหัดชายหน้าโหดโค้งตัวส่งสายตามองจนกระทั่งร่างของท่านซามีร์หายลับไป เขาถึงไ
