าหุ่นเชิดดินเหนียวสองตัวที่มีต้นกำเนิดใกล้เคียงกันมาปั้นรวมกันดื้อๆ
กริมก้าวเท้าเดินเข้าไปใกล้ จระเข้มารก็รู้หน้าที่ มันหมอบลงทันที หางยาวเหยียดม้วนตัวเขาขึ้นไปวางบนหลัง หนามแหลมบริเวณนั้นขยับเปลี่ยนรูปร่าง กลายเป็นเก้าอี้ที่นั่งแสนสะดวกสบาย
กริมทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ดินอย่างมั่นคง แล้วกระทืบเท้าเบาๆ “ไป!”
สิ้นเสียงคำสั่ง จระเข้มารอ้าปากกว้าง ส่งเสียงคำรามต่ำในลำคอ มันส่ายร่างอันกำยำไปมา ก่อนจะตะกุยเท้าคลานพุ่งทะยานไปยังรังของแม่เฒ่าปีศาจที่อยู่ไกลออกไปอย่างรวดเร็ว
ความจริงแล้วทางฝั่งเหล่าแม่เฒ่าปีศาจในบึงโคลนรู้ตัวตั้งนานแล้ว แต่หลังจากถูกกริมบุกมาถล่มถึงสองครั้งติด พวกมันก็ขวัญผวาราวกับนกที่ตื่นธนู ไม่กล้าโผล่หัวออกมาหาเรื่องอีก แต่ในเมื่อจระเข้มารตัวมหึมาบุกรุกเข้ามาเหยียบย่ำถึงถิ่น ปั่นป่วนบ่อโคลนที่พวกมันอาศัยอยู่จนพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดิน ต่อให้ขี้ขลาดแค่ไหน ก็ต้องจำแข็งใจดาหน้าออกมาสู้
เสียงกรีดร้องโหยหวนแหลมสูงราวกับนกเค้าแมวดังระงมไปทั่วบึง ร่างผอมเกร็งที่คล่องแคล่วจำนวนมากผุดทะลึ่งพรวดขึ้นมาจากโคลนตม ส่งเสียงร้องแหลมพลางตีวงล้อมเข้ามาจากทุกทิศทาง
ผมยาวรุงรังสกปรก ผิวหนังเหี่ยวย่นซีดเผือด เล็บมือดำเมี่ยมแหลมคม… ฝูงสัตว์ประหลาดที่เหมือนผีร้ายกลุ่มนี้กรีดร้องและรุมทึ้งเข้ามา หากเป็นผู้ฝึกหัดเวทธรรมดาคงสติแตกวิ่งหนีป่าราบไปนานแล้ว แต่กริมกลับแสยะยิ้ม
วันนี้เขาตั้งใจมาทดสอบอานุภาพกา
