ีเวทมนตร์คุ้มกัน เมื่ออยู่ต่อหน้าสิ่งนี้ ก็ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่ากระดาษแผ่นหนึ่งเลย
แต่รอยแยกมิติสยองที่อันตรายสุดขั้วแบบนั้น กลับถูกแม่หนูน้อยคนหนึ่งปั่นหัวเล่นในอุ้งมืออย่างง่ายดาย สิ่งนี้ยิ่งตอกย้ำให้เห็นถึงความสำคัญของพรสวรรค์ที่มีต่อผู้ฝึกหัดเวท
“ฉันมองไม่เห็นพลังมิติรอบตัวเธอเลยด้วยซ้ำ!” กริมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยอมเปิดปากพูดความจริง
“โกหก!” อลิซแทบจะสติแตก “ถ้านายมองไม่เห็น แล้วนายไปเจอช่องโหว่ในการป้องกันของฉันได้ยังไง?”
“เธอต้องรู้ก่อนนะ ว่าพลังมิติไม่ได้มีคุณสมบัติของธาตุที่เจาะจง มันเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของกฎแห่งระนาบมากกว่า คนที่ไม่มีพรสวรรค์แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมองเห็นด้วยตาเปล่า แต่เธอก็อย่าลืมสิ ว่าระหว่างอนุภาคธาตุเวทต่างๆ มันมีแรงผลักดันซึ่งกันและกันอย่างรุนแรง และพลังมิติที่เธอถนัดก็ยิ่งมีความเป็นเอกเทศและครอบงำอย่างที่สุด ดังนั้น…”
“ดังนั้นนายก็เลยใช้วิธีสังเกตพื้นที่ว่างเปล่าทางธาตุที่พลังมิติทิ้งร่องรอยไว้ เพื่อตัดสินรูปร่างและตำแหน่งของกำแพงมิติงั้นสิ? งั้น…” อลิซคิดต่อยอดได้ทันที และค้นพบต้นตอของช่องโหว่ได้อย่างรวดเร็ว
“บ้าเอ๊ย ฉันไม่น่าเอาธาตุลมไปอุดช่องโหว่นั้นเลย แต่ควรจะใช้เวทสนามพลังที่ไร้คุณสมบัติธาตุเหมือนกันแทน”