้นแผ่วเบา พร้อมกับลูกไฟธาตุขนาดเท่ากำปั้นสองลูกที่ลุกโชนขึ้นท่ามกลางความมืด
แม่เฒ่าปีศาจทั้งสองชะงักกึก หันขวับกลับมามองด้วยความงุนงง มนุษย์ที่เมื่อครู่ยังแข็งทื่อเป็นหิน บัดนี้กลับลุกขึ้นยืนตระหง่าน ในอุ้งมือทั้งสองข้างประคองเปลวไฟมรณะที่กำลังเต้นระบำอย่างบ้าคลั่ง
ด้วยสติปัญญาอันต่ำต้อย พวกมันไม่เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น แต่เมื่อจมูกได้กลิ่นเลือดเนื้อที่สดใหม่และพลังชีวิตที่พุ่งพล่านจากร่างกริม สัญชาตญาณดิบก็สั่งให้พวกมันคำรามลั่นและกระโจนเข้าใส่ทันที
บึ้ม!
เปลวไฟดวงเล็กระเบิดออกกลายเป็นลำเพลิงร้อนระอุ พุ่งสวนเข้าใส่ปากที่อ้ากว้างของแม่เฒ่าปีศาจทั้งสองอย่างแม่นยำ
จังหวะที่สวนทางกัน กริมทรุดฮวบลงคุกเข่าอย่างหมดสภาพ หอบหายใจตัวโยน เสื้อผ้าฉีกขาดเผยให้เห็นบาดแผลเหวอะหวะที่หน้าอกและชายโครงจนเห็นกระดูกขาวโพลน
ส่วนแม่เฒ่าปีศาจทั้งสองร่างกระเด็นไปกระแทกผนังถ้ำ ร่างกายผอมแห้งล้มพับลงอย่างสิ้นท่า เปลวเพลิงที่กริมควบคุมดั่งแขนขาได้เจาะทะลุเข้าทางปาก เผาผลาญสมองและเครื่องในจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ตายสนิทในพริบตา
อากาศในถ้ำที่น้อยอยู่แล้ว ยิ่งถูกไฟเผาผลาญก็ยิ่งเบาบาง กริมอ้าปากพะงาบๆ กอบโกยอากาศเข้าปอดอยู่นานกว่าจะตั้งสติได้ สายตาพร่ามัวเห็นดาวระยิบระยับ ร่างกายร้าวระบมไปทุกส่วน แผลที่ถูกกรงเล็บสกปรกข่วนเริ่มรู้สึกคันยิบๆ แทนที่จะเจ็บปวด ซึ่งนั่นเป็นสัญญาณเตือนที่เลวร้าย…
“บ้าเอ๊ย! กรงเล็บพวกมันมีพิษ!
