เส้นผมยาวสยายที่พันกันเป็นก้อนสางไม่ออก กรงเล็บสีดำสนิทแหลมคม และเขี้ยวบิ่นๆ ที่ดูวิปริตผิดมนุษย์… ทั้งหมดนี้คือเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่เด่นชัดที่สุดของแม่เฒ่าปีศาจ
หากอยู่บนบก ฝีมือการต่อสู้ของพวกมันอาจยังเทียบไม่ได้กับผีดิบกินซากเสียด้วยซ้ำ แต่เมื่อใดที่เท้าของมันเหยียบย่างลงไปในบึงโคลน พลังรบจะพุ่งทะยานขึ้นเป็นสองเท่าทันที ถึงขั้นที่สามารถฟัดเหวี่ยงกับจระเข้ยักษ์บึงมรณะได้อย่างสูสี และในบรรดาเผ่าพันธุ์แม่เฒ่าปีศาจที่มีอายุยืนยาวมาตั้งแต่สมัยโบราณ มักจะมีหัวหน้าเผ่าระดับสูงบางตนที่วิวัฒนาการจนสามารถควบคุมพลังแห่งธาตุได้ปรากฏตัวขึ้นมาด้วย ซึ่งสติปัญญาของเจ้าพวกนี้ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกหัดเวทมนุษย์เลยแม้แต่น้อย
อาจกล่าวได้ว่า หากสังคมจอมเวทยินยอมมอบโอกาสและสถานะที่เหมาะสมให้กับหัวหน้าเผ่าเหล่านี้ การที่จะถือกำเนิดจอมเวทเผ่าแม่เฒ่าปีศาจขึ้นมาสักตนสองตนก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝัน
น่าเสียดายที่ในโลกนี้ มนุษย์จอมเวทได้ผูกขาดสถานะผู้ปกครองสูงสุดไว้อย่างเบ็ดเสร็จ การวิวัฒนาการของเผ่าพันธุ์อื่นจึงถูกกดขี่และกวาดล้างอย่างหนักหน่วง ต่อให้แม่เฒ่าปีศาจจะฉลาดปราดเปรื่องเพียงใด เมื่ออยู่ต่อหน้าจอมเวทผู้สูงส่ง พวกมันก็เป็นได้เพียงหนูทดลองที่ฆ่าทิ้งได้ตามอำเภอใจ หรือเป็นเพียงวัตถุดิบปรุงยาอันล้ำค่าเท่านั้น
ทว่าวันนี้… ความสงบสุขในเขตที่อยู่อาศัยของแม่เฒ่าปีศาจแห่งบึงมรณะ ได้ถูกทำลายลงโดยผู้บุกรุกสองคน
ชายห