นึ่งหญิงหนึ่ง พุ่งทะลวงเข้ามาในเขตบึงอย่างอุกอาจ
ชายหนุ่มที่วิ่งนำหน้าเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้ฝึกหัดเวทจากหอคอยจอมเวทเสียดฟ้า นอกจากชุดคลุมผู้ฝึกหัดที่โดดเด่นแล้ว คลื่นพลังเวทจากเครื่องรางประจำตัวก็แผ่ออกมาชัดเจน ปกติแล้วพวกผู้ฝึกหัดมักวางก้ามเป็นสมุนรับใช้จอมเวทที่น่ารังเกียจ แต่วันนี้กลับกลายเป็นเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายที่ต้องหนีหัวซุกหัวซุน
เขาอาศัยแรงพยุงตัวจากธาตุลม วิ่งตะกุยผิวน้ำโคลนอย่างทุลักทุเล เดี๋ยวจมเดี๋ยวลอย ปากก็ตะโกนโหวกเหวกโวยวายท้าทายมัจจุราชไปตลอดทาง
“ซิมบ้า! แกไอ้ตัวน่าสมเพชที่เอาแต่ซ่อนหัวอยู่ในโคลนเน่าๆ… รีบโผล่หัวออกมาเดี๋ยวนี้นะโว้ย! ซิมบ้า… แกมันก็แค่ทากดูดเลือด… มอนสเตอร์โคลนสวะ!”
กล่าวได้ว่า บึงโคลนทั้งบึงถูกเจ้าตัวแสบที่ลากเอาหายนะตามหลังมาด้วยคนนี้ กวนจนเละเทะเหมือนโจ๊กไปหมดแล้ว
แม่เฒ่าปีศาจชั้นเลวไม่ได้มีสายตาเฉียบคมนัก ทันทีที่ได้กลิ่นอายคนแปลกหน้า พวกมันก็พากันตะเกียกตะกายขึ้นมาจากบึงโคลน โผล่ร่างอันน่าเกลียดน่ากลัวขึ้นเหนือผิวน้ำเน่าเหม็น พยายามจะคว้าจับขาของกริมที่วิ่งเฉียดผ่านไปเพื่อลากเขาลงมาเป็นอาหาร
ภาพที่เห็นจึงกลายเป็นว่า ด้านหลังของกริมที่กำลังวิ่งหน้าตั้ง มีแขนจำนวนมหาศาลผุดขึ้นมาจากผิวน้ำราวกับป่าดงดิบมรณะ โบกสะบัดไขว่คว้าไปมาอย่างบ้าคลั่ง แม่เฒ่าปีศาจแต่ละตนที่ถูกเขาล่อลวงขึ้นมา ต่างพากันไล่กวดเขาไปอย่างโซซัดโซเซ
อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของกริมไม่ใช
