ห้วิ่งจนหอบแฮ่ก ลิ้นห้อยเป็นหมาหอบแดด เขาก็ยังกัดฟันสู้ต่อไม่ถอย
ธาตุลมเบาหวิวห่อหุ้มร่าง ช่วยลดน้ำหนักตัวไปกว่าครึ่ง กริมวิ่งโซซัดโซเซในบึงเน่าเปื่อย สัมผัสได้ว่าพลังกายลดฮวบจนน่าใจหาย ใบหน้ากระตุกยิกๆ พยายามแยกแยะทิศทาง สุดท้ายเขากัดฟันเลี้ยวขวา พุ่งเข้าไปในส่วนลึกของบึง
ลำพังแค่วิ่งหนีตีนเปล่า คงหนีการไล่ล่าของโลลิโหดไม่พ้น กริมเลยตั้งใจล่ออลิซเข้าไปในเขตแดนของพวกแม่เฒ่าปีศาจ
นี่เป็นพื้นที่บึงที่แตกต่างจากจุดอื่นอย่างสิ้นเชิง
โคลนเน่าเหม็นคลุ้งกับน้ำขุ่นคลั่กที่ไหลเอื่อยๆ ผิวน้ำลอยฟ่องไปด้วยกอหญ้าที่ดูเหมือนเส้นผมผีและสิ่งปฏิกูลที่ดูไม่ออกว่าเป็นซากอะไร น้ำโคลนสกปรกไม่ได้อยู่นิ่ง แต่ไหลวนและมาบรรจบกันอย่างช้าๆ นานๆ ทีก็มีฟองอากาศปุดๆ หรือกิ่งไม้เน่าๆ ผุดขึ้นมาจากใต้น้ำ
เสียงโหยหวนแผ่วเบาลอยมาตามสายลมเหนือหมอกบึง ราวกับเสียงเรียกวิญญาณในฝันร้ายกลางดึก ฟังแล้วชวนขนหัวลุก
บึงนี้ไม่ใช่ไม่มีทางเดิน แต่ทางโคลนเละๆ กับน้ำขุ่นที่ไหลเชี่ยวผสมปนเปกัน ถ้าไม่ใช่คนพื้นที่ที่ชำนาญทาง ยากจะหาทางเดินเล็กๆ ที่พอจะย่ำเท้าไปได้ท่ามกลางดงโคลนดูด
ในบึงโคลนอาถรรพ์ขนาดยี่สิบถึงสามสิบลี้นี้ เป็นที่อยู่อาศัยของฝูงแม่เฒ่าปีศาจทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ฝูงเล็กมีสมาชิกเจ็ดถึงแปดตน มักอาศัยอยู่ริมบึง ส่วนฝูงใหญ่มีเกือบร้อยตน ยึดครองพื้นที่ใจกลางบึงที่กว้างที่สุด
แม่เฒ่าปีศาจ จัดเป็นสัตว์ประหลาดที่มีสติปัญญาขั้นต้
