็กเปรตนั่นทุกซอกทุกมุมแล้ว แม้กระทั่งมุดดินไปเจาะก็ลองแล้ว แต่อนิจจา กำแพงมิติบางๆ นั่นกันได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะลองยังไง ก็หาจุดอ่อนบนเกราะใสนั่นไม่เจอ
แต่ที่ทำให้เขาแปลกใจคือ พอเสียงกริมเข้าหูอลิซ หน้าเธอก็กระตุกวูบอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาสีม่วงคู่โตตวัดมองกริมที่ซ่อนตัวอยู่ไกลๆ อย่างอาฆาตมาดร้าย แม้หน้าตึงๆ ของเธอจะดูไม่ออกว่ารู้สึกยังไง แต่อสูรแมลงมารสัมผัสได้ถึงความตื่นตระหนกในแววตาคู่นั้น
หรือว่าตรงนั้นจะเป็นจุดอ่อนจริงๆ?
ถึงจะยังสงสัย แต่โดนควักเครื่องในมานานขนาดนี้ ความโกรธก็พุ่งถึงขีดสุด อสูรแมลงมารไม่พูดพร่ำทำเพลง เปิดฉากโจมตีระยะประชิดทันที
เงียบเชียบไร้เสียง ร่างของอสูรแมลงมารยุบยวบลงไป เสื้อคลุมสีดำร่วงลงกองกับพื้น ข้างในว่างเปล่าไร้เลือดเนื้อ
ในเวลาเดียวกัน เงาดำร่างหนึ่งก็ลุกขึ้นยืนที่ด้านหลังของอลิซ!
เงาดำร่างนี้ประกอบขึ้นจากแมงป่องทมิฬนับไม่ถ้วน รูปร่างคล้ายมนุษย์ แขนและหัวที่ขยับยุกยิก พอมองออกว่าเป็นเค้าโครงหน้าของอสูรแมลงมาร พอลุกขึ้นยืน มนุษย์แมลงก็พุ่งเข้าใส่ ทาบทับร่างลงบนกำแพงใสที่ข้ามผ่านไม่ได้นั้น แมงป่องบนตัวกลายเป็นกระแสน้ำสีดำ พุ่งชนพื้นที่บริเวณท้ายทอยของอลิซอย่างบ้าคลั่ง
โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย กำแพงมิติที่เคยนิ่งสนิท จู่ๆ ก็เกิดระลอกคลื่นขนาดเท่ากำปั้น ตรงจุดที่แมงป่องพุ่งชนพอดี
ตรงนั้นไม่ใช่กำแพงมิติพิทักษ์ แต่เป็นกำแพงอากาศขนาดเล็กที่เชื่อมต่อกับกำแพงมิติได้อ
