ยดขนาดนี้
แต่ทันทีที่สิ้นเสียง ดินสีดำใต้เท้าของเด็กหญิงก็นูนขึ้นกะทันหัน ฝูงแมงป่องทมิฬสีดำมะเมื่อมจำนวนมหาศาลพุ่งทะลักออกมา แมงป่องแต่ละตัวมีขนาดเท่าฝ่ามือ ตัวดำเมี่ยม ก้ามคู่หน้าข้างหนึ่งใหญ่ข้างหนึ่งเล็ก หางชูชันมีเข็มพิษแหลมเปี๊ยบ ส่งกลิ่นเหม็นคาวเฉพาะตัวของพิษร้าย
ทั้งที่ยืนห่างกันกว่ายี่สิบเมตร แต่อสูรแมลงมารกลับปล่อยแมลงสังหารพวกนี้มุดดินไปโผล่ข้างตัวเด็กหญิงได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ดูจากภายนอก ค่าความอึดของเด็กหญิงคงไม่สูงนัก ขอแค่ชิงลงมือวางยาให้ล้ม ต่อให้มีเวทมนตร์พิสดารแค่ไหน ก็คงไม่มีโอกาสได้ใช้ กริมเตือนเรื่องความแปลกประหลาดของเด็กคนนี้ไว้แล้ว อสูรแมลงมารเลยไม่คิดจะลองเชิง ลงมือปุ๊บก็กะเอาให้ร่วงเร็วที่สุด
แต่ภาพเหตุการณ์ต่อมาทำเอาอสูรแมลงมารตาแทบถลน
กำแพงมิติพิทักษ์ที่มองไม่เห็นขวางกั้นระหว่างเด็กหญิงกับแมงป่องใต้เท้า ไม่ว่าพวกแมงป่องจะพุ่งชนหรือใช้หางแทงยังไง ก็สะเทือนมันไม่ได้แม้แต่นิดเดียว แมงป่องรวมตัวกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนกลายเป็นกำแพงแมลงล้อมรอบกำแพงใสไว้
พวกมันขี่กันเป็นชั้นๆ พยายามโจมตีม่านพลังที่มองไม่เห็นอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็หาทางเข้าไม่ได้เลย
