นุกกับเหยื่อ การโจมตีแต่ละครั้งจึงหวังผลแค่แผลตื้นๆ หากเธอเอาจริง กริมคงถูกสับเป็นชิ้นเนื้อกองอยู่กับพื้นไปนานแล้ว แต่ถึงกระนั้น ร่างกายของกริมก็เต็มไปด้วยรอยกรงเล็บเป็นทางยาว เลือดสดๆ ไหลรินอาบย้อมชุดจนชุ่ม
แม้บาดแผลจะไม่ถึงตาย แต่มันตอกย้ำความอัปยศและความคับแค้นใจจนถึงขีดสุด
เมื่อเดือนก่อน แมรี่คนนี้ยังเป็นแค่ผู้ฝึกหัดระดับต้นที่เก่งกว่าเขาแค่หางอึ่ง เพียงเพราะไอ้การปนเปื้อนเวทมนตร์บ้าบอนั่นทำให้เธอกลายพันธุ์ ตอนนี้เธอกลับปั่นหัวเขาเล่นเหมือนสัตว์เลี้ยงตัวหนึ่ง ความโกรธเกรี้ยวพวยพุ่งขึ้นมา แต่ถูกกริมกดทับไว้ที่ก้นบึ้งจิตใจ แม้รู้ดีว่าเป็นรองสุดกู่ แต่เขายังคงกัดฟันบังคับกระแสไฟให้ไล่ล่าเงาสีแดงสายนั้นอย่างไม่ยอมแพ้
ทว่าในมุมลับ สติสัมปชัญญะของกริมยังคงเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง เขาแอบสื่อสารกับชิปอย่างเงียบเชียบ… ในเมื่อสายตาตามความเร็วอีกฝ่ายไม่ทัน ก็ต้องใช้วิธีดักทาง!
กริมสะบัดมือทั้งสองข้างออกไปสุดแรง พลังจิตวิญญาณไหลทะลักออกมาราวกับเขื่อนแตก กระแสไฟบนมือขยายใหญ่ขึ้นจนน่าสะพรึงกลัว และที่ก้นบึ้งดวงตาของเขา จุดสีฟ้าเล็กๆ จุดหนึ่งกำลังกะพริบไหวๆ บ่งบอกพิกัดดักโจมตีที่ชิปคำนวณออกมาได้อย่างเลือนราง
ทันทีที่สัมผัสได้ว่าแมรี่โผล่มาที่ด้านหน้า กริมฉีกมือทั้งสองออกจากกันทันที! กระแสไฟที่ส่งเสียงดังซี่ๆ ปิดตายเส้นทางหนีทั้งซ้ายและขวา เหลือช่องว่างตรงกลางไว้ล่อหลอกเพียงไม่ถึงครึ่งเมตร
แมรี่ที่
