เต้นจนเนื้อเต้น ในที่สุดเขาก็เจอจุดอ่อน! สำหรับศัตรูสายความเร็วสูงแบบนี้ เวทมนตร์โจมตีเดี่ยวที่รุนแรงแต่แคบนั้นไร้ประโยชน์ ต้องใช้เวทมนตร์โจมตีวงกว้างบีบพื้นที่การเคลื่อนไหวเท่านั้น…
แต่ในขณะที่กำลังลำพองใจ จู่ๆ จิตสังหารอันรุนแรงก็พุ่งเสียดฟ้า กริมสะดุ้งเงยหน้าขึ้น ก็พบกับเด็กสาวที่กำลังโกรธจัดจนแทบคลั่งในสภาพแยกเขี้ยวกางเล็บ
“ฉัน…”
รู้ตัวว่างานเข้า กริมเพิ่งจะอ้าปากอธิบาย แต่เงาสีแดงก็วูบผ่านหน้ามาแล้ว! แมรี่ใช้มือข้างเดียวคว้าศีรษะของเขากดกระแทกอัดเข้ากับผนังหินเต็มแรง!
เปรี้ยง!
แรงกระแทกมหาศาลทำให้ร่างของกริมสั่นสะท้านไปทุกอณู ความเจ็บปวดยังไม่ทันส่งสัญญาณถึงสมอง ภาพตรงหน้าก็ตัดวูบดับมืดลง
วินาทีสุดท้ายก่อนสติจะหลุดลอย สิ่งเดียวที่กริมคิดทันก็คือ…
เร็วชะมัด!
…………
เมื่อกริมฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้ง ความเจ็บปวดระบมแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย แต่ที่เจ็บใจยิ่งกว่าคือ… เขากำลังถูกใครบางคนลากไปกับพื้น!
มือเล็กๆ ที่เย็นเฉียบจับข้อเท้าเขาไว้แน่น ลากร่างของเขากลับหัวถูลู่ถูกังไปตามทางเดิน ใบหน้าที่ไร้การป้องกันครูดไปกับพื้นหยาบๆ จนถลอกปอกเปิก เลือดไหลซึมออกมา
กริมไม่กล้าขยับตัวสุ่มสี่สุ่มห้า ดูเหมือนเมื่อครู่เขาจะไปกระตุกหนวดเสือเข้าให้แล้ว ขืนทำอะไรบ้าๆ ตอนนี้อาจจบไม่สวย เขาจึงได้แต่แกล้งสลบต่อไป กัดฟันข่มความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา
ยังเจ็บแปลว่ายังไม่ตาย!
กริมแอบสั่งชิปตรวจสอบร่างกาย ตัวอัก
