มการแสดงผลจำลองได้!”
[ติ๊ด… เริ่มต้นระบบจำลองเสมือน…]
สิ้นเสียงสัญญาณใสกระจ่าง ร่างเงาภาพจำลองที่เหมือนกับตัวเขาทุกประการก็ปรากฏขึ้นในมโนภาพ จากนั้นก็เริ่มร่ายคาถาเวทมนตร์ของศรเพลิงกัลป์ด้วยน้ำเสียงหนักแน่นและทรงพลังตามอัลกอริทึมของโมเดลข้อมูล
ผ่านการเชื่อมต่อของชิป จิตของกริมซ้อนทับเข้ากับร่างเงานั้นเป็นหนึ่งเดียว เมื่อบทสวดดำเนินไป คลื่นความถี่ของพลังจิตวิญญาณก็แปรเปลี่ยนไปเป็นจังหวะ มือทั้งสองของร่างเงาร่ายรำแผ่วเบา ชักนำพลังงานธาตุที่ไหลมารวมกันให้ก่อรูปเป็นลูกธนูแห่งเปลวเพลิง
น่าเสียดาย… ความรู้ทฤษฎียังไม่อาจแทนที่ความชำนาญได้ เมื่อท่องมาถึงพยางค์คาถาที่สิบสี่ ท่ามือของร่างเงาก็ช้าไปครึ่งจังหวะอย่างเห็นได้ชัด ผลก็คือในโลกแห่งจิตวิญญาณของกริม ลูกธนูเพลิงที่เพิ่งขึ้นรูปได้ครึ่งเดียวก็ระเบิดตูม! คลื่นกระแทกจากเปลวเพลิงอันบ้าคลั่งกลืนกินร่างเงานั้นไปในพริบตา
หากเป็นโลกความจริง ห้องพักของกริมคงหายวับไปครึ่งแถบแล้ว แต่ในโลกจำลองแห่งนี้ พร้อมกับแสงเงาที่สั่นไหวอย่างรุนแรง เปลวเพลิงมรณะก็เลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอย ทุกอย่างรีเซ็ตกลับสู่จุดเริ่มต้นอีกครั้ง
แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าทุกอย่างที่นี่เป็นของปลอม แต่ร่างเงาที่กริมควบคุมก็อดไม่ได้ที่จะปาดเหงื่อเย็นที่ไม่มีอยู่จริง
การที่ต้องทนดูดวงไฟมรณะระเบิดอัดหน้า และฉีกกระชากร่างตนเองจนแหลกเหลว ต่อให้กริมจะมีจิตใจเข้มแข็งแค่ไหน หัวใจก็อดกระตุกวู
