บไม่ได้
เพื่อให้ได้สัมผัสประสบการณ์ที่สมจริงที่สุด เมื่อครู่กริมได้ทุ่มเทจิตทั้งหมดเชื่อมต่อกับร่างเงา ดังนั้นจะบอกว่าความเจ็บปวดเมื่อครู่เป็นเรื่องโกหกก็ใช่ หรือจะบอกว่าความตายจอมปลอมได้เกิดขึ้นจริงในความรู้สึกก็ไม่ผิดนัก
กริมไม่ได้รีบร้อนเริ่มรอบสอง เขากลับหลับตาลง ขบคิดทบทวนความผิดพลาดเมื่อครู่อีกครั้งในใจเพื่อหาสาเหตุที่แท้จริง จากนั้นจึงลืมตาโพลง “เริ่มการจำลองครั้งที่สอง!”
โชคร้าย… ยังคงล้มเหลว! ครั้งนี้พลาดที่การประสานพลังจิตวิญญาณในพยางค์ที่สิบเจ็ด เนื่องจากปรับจูนคลื่นพลังจิตไม่ทัน โมเดลเวทที่กำลังก่อรูปก็ระเบิดตูมอีกครั้ง เปลวเพลิงธาตุที่โหมกระหน่ำกลืนกินร่างของกริมไปอีกคำรบ
แสงเงาสั่นไหว… ฉากย้อนกลับ… ในไม่ช้า โลกแห่งจิตวิญญาณก็รีเซ็ตกลับสู่สถานะเริ่มต้น
กริมยิ้มขมขื่น ปรับอารมณ์ให้สงบ ไม่นานนัก เสียงร่ายคาถาอันทรงพลังของเขาก็ดังก้องขึ้นอีกครั้งในความว่างเปล่า
บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!
การระเบิดที่ไม่มีที่สิ้นสุด!
สาเหตุความผิดพลาดวนเวียนอยู่แค่ไม่กี่อย่าง ไม่ท่ามือตามไม่ทัน ก็การประสานพลังจิตวิญญาณขาดๆ เกินๆ สรุปสั้นๆ คือ ไม่ว่าจะสะดุดตรงไหน ปลายทางมีเพียงหนึ่งเดียว… ความตายจากการระเบิด
หากเป็นโลกความจริง ร่างกายเปราะบางของกริมคงกลายเป็นเถ้ากระดูกไปนานแล้ว ไม่มีทางได้มานั่งหน้าเครียดอยู่หน้าโต๊ะทำงานอย่างปลอดภัยแบบนี้หรอก
ผ่านการฝึกฝน (ตาย) มานับครั้งไม่ถ้วน พลังจิตวิญญาณที่มีอ
