แน่น
และในห้องนี้ คนที่มีอำนาจที่สุดย่อมต้องเป็นเจ้าของห้องอย่างนางมารวิปลาส
กริมยืนเก้ๆ กังๆ อยู่กลางห้อง สายตาของเขาอดไม่ได้ที่จะจับจ้องไปที่ร่างสูงใหญ่บึกบึนราวกับคนเถื่อนของนางมารวิปลาส เธอไม่ได้สวมชุดคลุมเนื้อนิ่มเหมือนผู้ฝึกหัดทั่วไป แต่กลับสวมเกราะหนังทับเสื้อกล้ามผ้าลินิน
ชุดเกราะหนังถูกกล้ามเนื้อที่พองโตดันจนตึงเปรี๊ยะ มัดกล้ามเนื้อที่แน่นปึ้กราวกับก้อนเหล็กทำเอากริมรู้สึกอิจฉาอย่างบอกไม่ถูก พูดตามตรง ต่อให้ค้นความทรงจำดูแล้ว กริมก็ไม่เคยเจอผู้หญิงที่บ้ากล้ามและทรงพลังขนาดนี้มาก่อนเลย
“ได้ข่าวว่าเหตุการณ์เมื่อตอนบ่าย นายเห็นทั้งหมด? เล่าสิ่งที่นายรู้มาให้หมด! ถ้าข้อมูลมีประโยชน์ เราจะมีรางวัลให้!”
คนพูดคือนางมารวิปลาส น้ำเสียงของเธอห้าวหาญและทรงพลังสมกับรูปลักษณ์ไม่มีผิด
ส่วนอสูรแมลงมารที่ซ่อนตัวมิดชิดในชุดคลุมหนาเตอะ เพียงแค่ขยับหมวกคลุมศีรษะเล็กน้อยคล้ายพยักหน้า ขณะที่เนตรพญาเหยี่ยวที่พากริมมาก็ยืนนิ่งไม่คัดค้านใดๆ
…………
ครึ่งชั่วโมงต่อมา กริมก็กลับมาถึงห้องพักอย่างปลอดภัย
ทันทีที่ปิดประตูลงกลอน กริมรีบเอาหลังพิงประตูไม้บุเหล็กที่เย็นเฉียบ แล้วออกคำสั่งในใจทันที
‘ผลการตรวจสอบเมื่อครู่เป็นอย่างไร? ดึงข้อมูลออกมาเดี๋ยวนี้!’
[ติ๊ด… การตรวจสอบสิ่งมีชีวิตเป้าหมายเสร็จสมบูรณ์ ผลการตรวจสอบมีดังนี้…]
ขณะที่กระแสข้อมูลไหลผ่านสมอง ภาพลักษณ์ของสามผู้แข็งแกร่งก็เริ่มชัดเจนขึ้น
นับตั้
