งเวทพิเศษที่พกติดตัว ในบางจังหวะเขาก็สามารถแสดงฝีมือได้ไม่ด้อยไปกว่าระดับสูงเลย แต่หากพูดถึงระดับสูงของจริงในหอคอยนี้ มีเพียงสามคนเท่านั้นที่ได้รับการยอมรับ… เนตรพญาเหยี่ยว, อสูรแมลงมาร และ นางมารวิปลาส
แน่นอนว่านั่นเป็นเพียงฉายา
เนตรพญาเหยี่ยวมีชื่อจริงว่า ครูซา ตัวอันตรายจากชายฝั่งตะวันตก เพื่อแสวงหาความแข็งแกร่ง เขาถึงกับลงทุนผ่าตัดปลูกถ่ายตาเหยี่ยวให้ตนเอง แลกกับความสามารถพิเศษที่เหนือมนุษย์
อสูรแมลงมารมีชื่อว่า เอ็นทิค รายนี้วิปริตยิ่งกว่า ยอมใช้เลือดเนื้อตัวเองเพาะเลี้ยงฝูงแมลงมรณะ หากใครเผลอพลาดท่าให้เขาเพียงนิดเดียว อาจพบจุดจบสยดสยองจากการถูกแมลงนับหมื่นกัดกินหัวใจจนพรุน
และคนสุดท้าย นางมารวิปลาส ยัยคนนี้บ้าความรุนแรงขนานแท้ ดาบยักษ์ที่ใหญ่กว่าตัวคนของเธอฟาดฟันผู้ฝึกหัดจนราบคาบ เป็นตัวอันตรายอันดับหนึ่งที่ไม่มีใครกล้าแหย่
คนพวกนี้ ไม่ว่าจะด้วยเวทมนตร์ทำลายล้างสูง หรือความสามารถพิเศษอันพิสดาร ล้วนแต่ก้าวข้ามขีดจำกัดของผู้ฝึกหัดทั่วไป และกลายเป็นตัวเต็งที่มีโอกาสขึ้นเป็นว่าที่จอมเวทมากที่สุด
ดังนั้น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันจากผู้มีอิทธิพลอย่างแองก์โซ กริมที่สภาพจิตใจยังไม่ฟื้นตัวเต็มที่จึงรู้สึกอึดอัดอย่างรุนแรง
“กริม เมื่อคืนเกิดเรื่องใหญ่ในหอคอย! แกไม่รู้เรื่องเลยรึไง?” แองก์โซยังคงจ้องกริมเขม็งโดยไม่พูดอะไร แต่เป็นอัลเลนที่ตะโกนโวยวายขึ้นมาแทน
“เกิดเรื่อง? เรื่องอะไร?
