ดงฉานจ้องมองกริมเขม็ง พูดตามตรง ถูกมอนสเตอร์อัปมงคลฝูงหนึ่งจ้องมองแบบนี้ กริมรู้สึกไม่สบอารมณ์เอาเสียเลย
กับมอนสเตอร์บึงที่มาโดยไม่ได้รับเชิญพวกนี้ กริมไม่กล้าประมาท แม้อีกามรณะจะไม่นับว่าเป็นสัตว์อสูรที่แข็งแกร่ง แต่ดวงตาสีแดงดั่งเลือดคู่นั้นก็มีพลังพิเศษที่ทำให้ ‘จิตตก’ ได้อ่อนๆ และก่อนหน้านี้ก็เคยมีตัวอย่างสยองที่ผู้ฝึกหัดเวทโดนพวกมันรุมจิกทึ้งจนตาบอดมาแล้ว
เห็นพวกอีกามรณะทำท่ากระดี๊กระด๊าอยากลองของ กริมยกมือขวาขึ้น พึมพำบทสวดมนตราที่ท่องได้ขึ้นใจอย่างแผ่วเบา เมื่อร่ายเวทครบห้าวินาที เปลวเพลิงเวทมนตร์สีแดงสดกลุ่มใหญ่ก็ลุกพรึ่บขึ้นบนมือของกริม พวยพุ่งและบิดเกลียวไม่หยุด
มือขวาทั้งข้างของกริมถูกห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงเวทมนตร์อย่างสมบูรณ์ แต่กลับไม่ได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย
หัตถ์เพลิงผลาญ!
นี่คือเวทมนตร์บทเดียวที่กริมเรียนรู้จนเชี่ยวชาญตลอดหกปีในหอคอยจอมเวท
ด้วยฝีมือปัจจุบันของกริม อย่างมากก็ทำได้แค่ยืดระยะไฟมารจากหัตถ์เพลิงผลาญออกไปได้ห้าก้าว ไกลกว่านั้นก็สุดความสามารถแล้ว ดังนั้นตอนนี้มันจึงยังนับว่าเป็นเวทมนตร์ระยะประชิดอยู่
เปลวเพลิงเวทมนตร์ที่ลุกโชนย้อมหมอกรอบด้านเป็นสีแดงฉาน คลื่นความร้อนของธาตุไฟที่รุนแรงทำให้มอนสเตอร์ในป่าบึงตระหนักได้ในที่สุดว่า มนุษย์ตรงหน้าไม่ใช่ขนมหวานที่พวกมันจะเคี้ยวได้ง่ายๆ
พวกมอนสเตอร์ที่ค่อยๆ ชุมนุมรอบตัวกริมเหมือนเจอเรื่องสยองขวัญ ต่างพากันแตกตื่นหนีห่
