ู้ว่าสิ่งที่เรียกว่าเทพเจ้าก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตที่มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ แต่ความจริงแล้ว สิ่งมีชีวิตที่ยิ่งใหญ่เหล่านี้แข็งแกร่งกว่าพวกเรามากนัก พวกเขาจึงสมควรได้รับการขนานนามว่าเป็นเทพ ไม่ใช่หรือ?”
ลั่วโหวเห็นด้วยกับความคิดเห็นของเธอ แต่ก็ยังกังวลจึงถามว่า
“แล้วจะแก้ปัญหาการรุกรานจากสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายได้อย่างไร?”
ก้ายลี่คิดสักครู่แล้วตอบว่า
“สำหรับคนที่มีจิตสำนึกอ่อนแอหรือระดับการฝึกฝนต่ำ ก็ไม่มีทางแก้ไข อ้อ เว้นแต่ว่าเขาจะมีสัตว์อสูรที่ทำสัญญาที่แข็งแกร่งมาก ๆ อย่างนั้นก็สามารถหลีกเลี่ยงการถูกรุกรานจากสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายได้”
พอได้ยินคำว่าสัตว์อสูร ลั่วโหวหัวเราะแล้วพูดว่า
“ฝ่าบาท จะมอบยูนิคอร์นให้ฉันไหมล่ะ?”
ก้ายลี่หัวเราะพลางกล่าวว่า
“มียูนิคอร์นไปที่ดาวดวงของพวกคุณแล้วนะ แค่พวกมันไม่ค่อยออกมาจากเขตแดนของเอลฟ์ อ้อ ฉันคิดว่าพวกมันน่าจะชอบคุณนะ”
ลั่วโหวแกล้งพูดว่า
“ดี ฉันอยากได้ยูนิคอร์นตัวเมียสักตัว ขอเป็นตัวที่อายุน้อย ๆ หน่อย”
ก้ายลี่ถึงกับพูดไม่ออก
หลังจากนั้นพวกเขาก็คุยกันเรื่องโลหะเหลว!
ก้ายลี่รู้จักโลหะชนิดนี้ดี ซึ่งดีกว่าข้อมูลของนักฝึกฝนที่รู้แต่เรื่องการปิดด่านอย่างรุ่นพี่เฮยมากทีเดียว
แต่เธอก็ยังพูดว่า
“ลั่วโหวถึงแม้วัสดุชนิดนี้จะดี และไม่ส่งผลกระทบต่อการปลดปล่อยเวทมนตร์ แต่มันกลับส่งผลต่อการดูดซึมธาตุเวทมนตร์ในระหว่างการทำสมาธิ ดังนั้นสำหรับนักเวทมนตร์แล้ว มันเป็นเพียงส