ก้อง
หลังจากกินดื่มกันอย่างอิ่มหนำสำราญ บางคนก็กลับบ้านไปเลย บางคนก็ออกไปเดินเล่นข้างนอก บางคนก็ไปเล่นกับเหล่ามังกร บางคนก็เดินวนเวียนอยู่ในพื้นที่ซ้อนมิติ
ส่วนลั่วโหวนั้น กำลังอยู่บนเตียงที่ปูด้วยหัวใจแห่งชีวิต กำลังสวีทหวานกับโจวรุ่ยเสวีย
“ที่รักเหนื่อยมากเลยสินะ!”
ลั่วโหวกดตัวทับเธอพลางจูบริมฝีปากเล็ก ๆ ของเธอพลางกล่าว
โจวรุ่ยเสวียกล่าวเสียงเบา
“พี่คะ ไม่เหนื่อยหรอก พี่คิดถึงฉันไหม?”
“จะไม่คิดถึงได้ยังไงล่ะ? ที่รักยิ่งดูน่าหลงใหลขึ้นทุกวัน ให้พี่ช่วยถอดเสื้อผ้าให้นะ!”
ร่างกายขาวนวลเนียนละเอียดอ่อนที่สมบูรณ์แบบปรากฏขึ้น!
ลั่วโหวลูบคลำเบา ๆ บนความงดงามคู่นั้น พบว่ามันเพียงแค่สั่นไหวเล็กน้อย แสดงให้เห็นถึงความยืดหยุ่นที่สมบูรณ์แบบ จึงชื่นชมว่า
“ใหญ่ขึ้นแล้วนะ สียังคงสดใสน่ารักเหมือนเดิม! พี่จะกินละนะ!”
“มันโตมาก็เพื่อให้พี่กินนั่นแหละ!”
โจวรุ่ยเสวียลูบผมสั้นของลั่วโหวพลางพูดอย่างอ่อนโยน
หลังจากแสดงความรักต่อกัน ทั้งสองก็พูดคุยหวานซึ้ง
“พี่ ตอนนี้ฉันอยากทำสองอย่าง หนึ่งคือช้อปปิ้งให้สนุก สองคือเที่ยวให้ทั่ว คุณเห็นด้วยไหม?”
ลั่วโหวทาบร่างบนตัวเธอ ลูบใบหูเบา ๆ พลางกล่าว
“ฉันไม่มีเวลามากพอจะพาเธอไปช้อปปิ้งหรือเที่ยวเล่นหรอกนะ”
โจวรุ่ยเสวียแค่นเสียงฮึ
“ไม่ต้องพาฉันก็ได้ แค่อยู่กับฉันสักวันสองวันก็พอ ฮิ ๆ แต่ว่านะพี่ ฉันต้องการกระเป๋ามิติอีกสักสองสามใบ!”
ลั่วโหวพยักหน้าพลางกล่าว
“ได้แน่
