ธอก็พัฒนาขึ้นเช่นกัน ฮ่ะ ๆ เล่าให้ฟังหน่อยสิจางอ้ายชิงตอนนี้เธอฝึกฝนมาถึงขั้นไหนแล้ว?”
จางอ้ายชิงตอนที่มาเป็นศิษย์อายุแค่ 4 ขวบ ตอนนี้อายุ 8 ขวบแล้ว!
น้ำเสียงของเธอไม่ได้เป็นเสียงเด็กอ้อแอ้เหมือนเมื่อก่อน แต่ยังคงเต็มไปด้วยความไร้เดียงสา เธอยืนห่างจากลั่วโหวไปหลายเมตร พูดอย่างมีความสุขว่า
“อาจารย์คะ ศิษย์ทะลุถึงจุดสูงสุดของชั้นที่สองแล้วค่ะ!”
เด็กอายุขนาดนี้ทำได้ถึงขั้นนี้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย!
ลั่วโหวพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ!
โจวรุ่ยเสวียหัวเราะพลางพูดว่า
“เธอคนนี้ฉันเป็นคนสอนด้วยตัวเองนะ!”
ลั่วโหวมองดูนักเรียนที่เขารับเข้ามาในสถาบันพรสวรรค์แฝง อ้อ ตอนนี้พวกเขากลายเป็นศิษย์หลานไปแล้ว จึงถามอย่างร่าเริง
“หลินหลิง เธอล่ะ?”
หลินหลิงยืนอยู่ห่างออกไป แต่ก็ก้าวออกมาจากฝูงชน พูดอย่างตื่นเต้น
“ท่านอาจารย์ใหญ่ ฉัน ฉันพัฒนาถึงขั้นสูงสุดของระดับหนึ่งเท่านั้นเองค่ะ!”
เด็กสาวคนนี้ไม่เหมาะกับการฝึกวิชาเก้าหวนกง ลั่วโหวจึงพูดว่า
“ดีแล้ว ร่างกายเธอไม่ได้อ่อนแอเหมือนแต่ก่อนแล้ว อาจารย์ใหญ่สอนตามความถนัดของแต่ละคน ดังนั้น ฉันขอแนะนำให้เธอไปเรียนเวทมนตร์กับท่านหญิงโย่วหลาน เธอต้องคว้าโอกาสนี้ให้ดี!”
