่เป็นสาวน้อยที่นั่งรอคอยคนรัก?
อย่างเช่นหลินชิงชิงที่ลั่วโหวไม่ได้ให้อำนาจอะไรกับเธอ แค่ให้เธอฝึกบำเพ็ญเพียรอย่างเดียว
อย่างเช่นซุนเหวินถิงที่ตอนนี้มีผู้ชายหลายคนตามจีบเธอ แต่เธอก็ไม่กล้าบอกว่าตัวเองมีแฟนแล้ว จะพูดยังไงล่ะ? ถ้ามีแฟนแล้วทำไมสามปีถึงได้เจอกันแค่ครั้งเดียว ยิ่งไม่กล้าบอกใหญ่ว่าแฟนคืออาจารย์
ยกตัวอย่างเช่น ริวเซย์ คาโอรุ เธอเป็นผู้หญิงที่เก็บความรู้สึกไว้ในใจ ถึงแม้จะคิดถึงอาจารย์มากแค่ไหน แต่ก็ไม่พูดออกมา เก็บเอาไว้ในใจ
แต่ว่า ริวเซย์ คาโอรุ ยังดีหน่อย เพราะเธอสามารถรับศิษย์ได้แล้ว พาลูกศิษย์ไปฝึกฝนบนดาวมอนสเตอร์ เวลาก็จะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ดังนั้นลั่วโหวและหลินชิงชิงจึงติดต่อกัน แล้วก็บ่นน้อยใจกันไปมา
“ที่รัก ฉันไม่เอาแล้ว ฉันคิดถึงคุณ คุณจะมาที่ดาวเวทมนตร์หรือจะให้ฉันกลับไปก็ได้!”
หญิงสาวพูดออดอ้อน
“สามปีแล้วนะ ฉันยังไม่ได้เจอคุณเลย!”
ลั่วโหวแกล้งพูดว่า
“ฮ่ะ ๆ ที่รัก เหงามากเลยเหรอ?”
หญิงสาวพูดออดอ้อนว่า
“จริง ๆ นะ ไม่มีคุณ ใจฉันว่างเปล่า ร่างกายก็ว่างเปล่า ทุกอย่างว่างเปล่าไปหมด อาจารย์ คนที่มาจีบฉันมีเป็นกลุ่มแล้ว ฮึ่ม ทุกคืนฉันต้องนอนเหงาคนเดียวเพื่อคุณนะ!”
ลั่วโหวหัวเราะพลางถามว่า
“แล้วเธอจะแก้ปัญหายังไง?”
“ไม่ต้องแก้หรอก ฉันใช้การฝึกบำเพ็ญเพียรแก้ปัญหาทุกอย่างอยู่แล้ว อาจารย์ คุณจะมาหาฉันหรือว่าฉันควรกลับไปหาคุณดี?”
หญิงสาวพูดออดอ้อน
ลั่วโหวครุ่นคิดสักครู่ก่อนตอ
