านล้านดอลลาร์สหพันธรัฐ!”
เมื่อได้ยินตัวเลขที่คุณนายออฟฟ่าพูด ลั่วโหวคิดครู่หนึ่งแล้วรีบพูดว่า
“โอ้ ไม่ พวกเราจะเริ่มประมูลที่ 100,000 ดอลลาร์สหพันธรัฐ ราคานั้นต่ำเกินไป โอ้ ขอโทษด้วยคุณนายออฟฟ่า หลังจากที่ผมกลับมา สองวันนี้ผมก็คิดมามาก ประชาชนไม่จำเป็นต้องเป็นทหารทั้งหมด แม้ว่าตอนนี้จะมีประชากร 3 พันล้านคน แต่ต้องการแค่ 1 พันล้านคนเป็นทหารก็พอ ส่วนที่เหลือ ก็ควรทำอย่างที่คุณพูด ควรทำการผลิต ผมลืมไปอย่างหนึ่ง แม้ว่าพ่อค้าจะสามารถซื้อทรัพยากรมากมายจากต่างดาว แต่อารยธรรมหนึ่งจะพัฒนาได้ต้องพึ่งพาภายใน ต้องพึ่งความพยายามภายในเพื่อขยายออกไปภายนอก การพึ่งแค่การค้ากับต่างดาวอย่างเดียวไม่ได้!”
ในตอนนี้ ซิงเฉินได้พึมพำในหัวของเขาว่า
“ไอ้ลิงน้อย ในที่สุดนายก็เข้าใจแล้ว ตอนที่ฉันอยู่กับเจ้านายคนก่อน โลกก็ใช้ระบบเศรษฐกิจแบบตลาดเสรีมาตลอด ซึ่งมันดีต่อการพัฒนาอารยธรรมมากกว่า เศรษฐกิจแบบสงครามนั้นใช้ได้แค่ชั่วคราว ถ้านายจะใช้ระบบเศรษฐกิจแบบสงครามเป็นเวลาหลายสิบปี โลกก็จะกลายเป็นน้ำนิ่งที่เน่าเสีย”
ท่านหญิงเวทมนตร์รู้เรื่องราวบางอย่างของเขา จึงกล่าวให้กำลังใจว่า
“โล นายเป็นนักการค้าที่ยิ่งใหญ่ และจะเป็นนักบำเพ็ญที่ยิ่งใหญ่ รวมถึงเป็นปรมาจารย์ที่ยิ่งใหญ่ด้วย แต่ฉันคิดว่าสิ่งที่ควรทำที่สุดตอนนี้คือจัดการกับสถานการณ์ของดาวน้ำ คนพวกนี้มาที่นี่แต่กลับต้องตายอย่างน่าเสียดาย ฉันคิดว่า ถึงเวลาแล้วที่พวกมนุ