แม้ก่อนหน้านี้เขาจะเพิ่งช่วยเหลือเด็กมนุษย์มาจากรังงูขาว แต่เมิ่งฝานไม่มีทางเชื่อเด็ดขาดว่า ‘สิ่ง’ ที่ลอบจู่โจมเขาด้วยความเร็วปานสายฟ้าเมื่อครู่จะเป็นมนุษย์ธรรมดาไปได้ เด็กน้อยตัวแค่นี้จะมีความสามารถถึงเพียงนั้นได้อย่างไร? อย่างไรเสียร้อยทั้งร้อยต้องเป็นอสูรจำแลงกายมาแน่!
ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงของหงชี่ที่ดังขึ้นในห้วงจิตวิญญาณ กลับทำให้เมิ่งฝานถึงกับยืนนิ่งอึ้ง อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงอย่างที่สุด!
“นายท่าน นางเป็นมนุษย์มิใช่อสูร”
คำบอกเล่าของหงชี่ทำให้หัวคิ้วของเมิ่งฝานขมวดมุ่นยิ่งกว่าเดิม
“เป็นไปได้อย่างไร? เด็กอายุเพียงเจ็ดแปดขวบ เหตุใดจึงมีทั้งความเร็วและพลังทำลายล้างมหาศาลถึงเพียงนั้น?”
ในสถานการณ์เมื่อครู่ ต่อให้เป็นศิษย์ฝ่ายในอย่างหลิวเยียนผิง หากโดนลอบจู่โจมด้วยระดับความเร็วเช่นนี้ นางย่อมมิอาจเอาชีวิตรอดได้แน่ แล้วเด็กน้อยเพียงไม่กี่ขวบจะเหนือชั้นกว่ายอดฝีมือของสำนักซู่ซันได้อย่างไร?
“นางถูกพลังอสูรแทรกซึมเข้าสู่ไขกระดูก จนแปรสภาพกลายเป็นหุ่นเชิดกึ่งมนุษย์กึ่งอสูรไปเสียแล้ว” หงชี่เอ่ยเสียงเรียบ
“ยังมีหนทางรักษาให้กลับเป็นดั่งเดิมหรือไม่?” เมิ่งฝานถามย้ำ
