บทที่ 328 ของดี
ลั่วโหวได้เป็นอาจารย์มาเป็นเวลาครึ่งเดือนแล้ว ทุกวันเขาจะอยู่ในสถานที่ต่าง ๆ เช่น ปราสาทลอยฟ้า วิทยาลัยพลังพิเศษ คฤหาสน์ใหญ่ นครศักดิ์สิทธิ์ และพื้นที่ทับซ้อน
วันนี้ เมื่อเขาอยู่ที่สนามฝึกซ้อมของวิทยาลัยพลังพิเศษ กำลังสอนนักเรียนทำสมาธิ ซึ่งเป็นหลักสูตรพิเศษของชั้น A105 หลังจากคาบสอนสมาธิจบลงลั่วโหวก็เริ่มสรุปผลประจำวันตามปกติ
“แดเนียล ถ้าคุณต้องการจะเป็นดาวเด่นบาสเก็ตบอลเพียงแค่ฟุ้งซ่านไม่พอ สหพันธ์ให้ความสำคัญกับการพัฒนาส่วนบุคคล ไม่ได้ให้คุณพัฒนาความฟุ้งซ่านของคุณ!” ลั่วโหวตะโกนใส่แดเนียลที่นั่งไม่นิ่ง
“เข้าใจแล้วอาจารย์!” แดเนียล หนุ่มผิวดำปากกว้าง หน้าแดงก่ำด้วยความเขินซึ่งไม่ได้เห็นบ่อยนัก
“คุณหลินหลิง คุณทำได้ดีมาก คุณช่วยแดเนียลได้ไหม พวกคุณอยู่ในทีมเดียวกัน!”
ลั่วโหวกล่าวถามรองหัวหน้าที่มักจะเงียบสงบ
พี่สาวหลินมองไปยังหนุ่มผอมดำสูงเพียง 1.7 เมตร แต่ฝันอยากเป็นนักกีฬาบาสเก็ตบอลที่ยังไม่ถึง 15 ปี ดูเหมือนจะกลัวการอยู่ใกล้เขาเล็กน้อย จึงพูดอย่างลังเลว่า
“คุณอาจารย์ ฉัน… ฉัน…”
ดูเหมือนผู้หญิงชาวตะวันออกจะรังเกียจคนผิวดำบ้าง เห็นได้ชัดว่าสาวสวยชาวกรีกคนนั้นพูดขึ้นว่า
“คุณอาจารย์ ฉันยินดีที่จะช่วยเหลือแดเนียล!”
“เก่งมากฟีนิกซ์! คุณอาจารย์ดีใจที่เธอทำเช่นนี้!”
ลั่วโหวชมสาวสวยชาวกรีกว่า
“เธออยากเป็นนักร้อง ใช่ไหมเอมอน และพวกเธอทั้งหมดสนใจที่จะพัฒนาตัวเองในด้านบันเท
