จากนั้น ชายหนุ่มจึงเริ่มกระบวนการดูดซับกลิ่นอายวิญญาณจากซากอสูร เขาใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วธูปดับเพื่อหลอมรวมพลังของพญางูขาวเข้าสู่ร่างกาย ส่งผลให้ ‘กายแท้จอมอำนาจ’ รุดหน้าเข้าใกล้ระดับที่สี่เข้าไปทุกที
หากได้อสรพิษระดับนี้อีกสักตัว ข้าคงทะลวงผ่านเข้าสู่ขั้นที่สี่ได้อย่างไร้อุปสรรค!
ส่วนซากอสูรหัวโคที่เหลือ พลังวิญญาณในร่างของพวกมันเริ่มสลายตัวไปเกือบหมด เมิ่งฝานจึงดูดซับไว้อย่างเสียไม่ได้ เพราะหากเทียบกับพญางูขาวแล้ว พลังของเจ้าพวกนี้แทบไม่มีค่าพอให้เอ่ยถึงเลยสักนิด
เวลาล่วงเลยไปพักใหญ่ ในที่สุดอสูรหัวโคทั้งสามที่หลิวเยียนผิงและหลี่เสวี่ยโหรวรับมืออยู่ก็สิ้นฤทธิ์ลง
หลิวเยียนผิง ตกอยู่ในสภาพที่ดูไม่จืด ผมเผ้ายุ่งเหยิง อาภรณ์ขาดวิ่นจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียดในบางจุด นางหอบหายใจอย่างหนักพลางถลึงตาใส่เมิ่งฝานด้วยความขุ่นเคือง
“เจ้านั่งดูดซับพลังฝึกปรืออยู่ที่นั่นอย่างสบายใจ แต่กลับไม่คิดจะขยับกายมาช่วยพวกข้าสักนิดเลยหรือ?”
